Beleggen

Als je als particulier belegger minder rendement dan het gemiddelde behaalt ben je volgens econoom Stofmeel, irrationeel bezig (NRC Handelsblad, 6 november).

De gemiddelde belegger overschat zijn beleggerskennis en haalt geen hoog rendement. Stofmeel heeft van 30.000 particuliere beleggers meer dan 250.000 aandelentransacties onderzocht.

Zo heet het. Een onderzoek naar beleggingsgedrag zonder de beleggers naar hun persoonlijke beweegredenen te vragen. Nee, transactiedata en beurswaarden zijn voldoende voor zo'n onderzoek. Schrijf een computerprogramma en je hebt een wetenschappelijk onderzoek. Dat de hoge rendementen van aandelen sowieso irrationeel zijn ten opzichte van werkelijk verdiend geld zegt Stofmeel niets, om maar niet te spreken over winsten zonder dat daar de natuurlijke verliezen van afgetrokken zijn. Dat de hele economie in een gouden luchtkasteel verandert als iedereen achter een zo hoog mogelijke winst aanjaagt, zegt de onderzoeker nog steeds niet. Het zou verhelderend zijn als de onderzoeker z'n wellicht irrationele uitgangspunten formuleert.

Veel beleggers kopen of verkopen los van de markt maar volgens voorvallen in hun privé-leven. Vooral de kleine belegger die niet actief handelt. Men heeft de gelegenheid om geld opzij te leggen en men moet bij plotselinge gebeurtenissen z'n geld terughalen uit de beleggingen.

Privé-omstandigheden zijn niet irrationeel als je ze niet in het onderzoek betrekt, dan zijn ze niet bekend.

In wezen stelt Stofmeel dat een hoog rendement oftewel de oververhitte balloneconomie reëel is. Als in een onderzoek naar beleggersgedrag van particuliere beleggers alleen naar het moment van aan- en verkoop gekeken wordt ten opzichte van de beurswaarde, dan snapt de econoom niet het onderscheid tussen institutionele en particuliere beleggers. Zij onderzoekt appels maar al haar gegevens komen van peren, dus zijn appels eigenlijk irrationele vruchten ten opzichte van de peren.

    • Guus Muller