Ondernemerschap

Uitkeringsfabriek Gak is net een echt bedrijf. De directie heet raad van bestuur, een raad van commissarissen houdt toezicht, het Lisv heet opdrachtgever en de uitkeringsgerechtigden zijn klanten.

Nu het goed gaat met de economie en het aantal te verstrekken uitkeringen navenant daalt – de markt krimpt, zeg maar – ziet het Gak zich geconfronteerd met een van de minder aangename kanten van ondernemertje spelen: rode cijfers. Het Gak dreigt dit jaar 60 miljoen gulden verlies te maken.

Nu komt het ware ondernemerschap om de hoek kijken. Een ondernemer moet vooruitzien. Het staat in alle managementboekjes: zorg ervoor dat je slechte tijden ziet aankomen. Dat lijkt eenvoudig voor het Gak. De Nederlandse economie loopt al jaren als een trein en de werkloosheid daalt onafgebroken. Het uitvoeren van de Werkloosheidswet levert dus automatisch minder werk op.

Het Gak zag echter alleen goede tijden aankomen. Privatiseren, fuseren met Achmea, de directie had het scenario al helemaal uitgestippeld. De raad van bestuur had zich zelfs alvast een marktconform salaris aangemeten: 1,1 miljoen gulden per persoon per jaar.

De vooruitzichten voor het Gak-personeel zijn minder rooskleurig. De directie wil tenminste 300 van hen ontslaan. Het is de vraag of dat voldoende is om een tekort van 60 miljoen weg te werken. Maar straks kunnen de Gak-werknemers lachen. De privatisering gaat waarschijnlijk niet door, het Gak wordt mogelijk een staatsbedrijf. Dan valt de Gak-top gewoon onder de ambtenaren-CAO.