Oprecht verbaasd

De bewoner van het huis aan de drie grachten in het centrum van Amsterdam, vlakbij de Oudemanhuispoort, leunt zelden gezellig uit het raam van zijn woonkamer. Het liefst zou hij de hele dag de gordijnen dicht laten. De reden: hij wordt gèk van de junks die op de brug voor zijn huis fietsen verkopen. Gestolen fietsen, wel te verstaan. De kopers zijn doorgaans studenten en anderszins behoeftigen. Het schijnt hen niet te deren dat ook zij zich schuldig maken aan een misdrijf: heling.

Voormalig fietsenjunk Chiel van Zelst heeft zijn wederwaardigheden vastgelegd in het boek 100.000 Fietsventielen. Het schatteboutje lekker zoutje van de Amsterdamse politie, Klaas Wilting, was bereid het eerste exemplaar in ontvangst te nemen en HP/De Tijd maakte een wandeling met de auteur die de afgelopen vijf jaar in New York verbleef. ,,Chiel van Zelst (35), oud-fietsenjunk te Amsterdam, is oprecht verbaasd. Op de brug vlakbij de Oudemanhuispoort lijkt niets veranderd in vergelijking met zijn tijd, de tweede helft van de jaren tachtig. Ja, de sloten. Nu van die stevige beugels, toen kettingen'', aldus HP/De Tijd. Van Zelst: ,,Amsterdam is, zo zie ik nu, nog steeds zoals het was. Niemand maakt zich druk (...)'' Dat is niet waar: de 79-jarige bewoner van het huis bij de Oudemanhuispoort maakt zich wel degelijk druk, maar durft de junks niet meer te vragen op te hoepelen. De keren dat hij dat wél deed, werd hij uitgescholden en nu loopt hij stil voorbij uit angst voor een steen door de ruit.

Oprecht verbaasd zullen ook zij zijn die de verrichtingen van de theoloog H.M. Kuitert volgen. De ware God is een onbegrijpelijke God want een begrijpelijke God kan niet aanbeden worden, aldus vat Elsevier iets van het gedachtengoed van Kuitert samen. Volgens de katholieke theoloog Houtepen is het de verdienste van Kuitert `dat hij ons heeft leren snoeien in het struikgewas van de traditie'. Maar terecht voegt Elsevier daaraan toe: ,,Er is inmiddels dermate gesnoeid dat slechts een dorre woestenij resteert.''

Onlangs was de theoloog Nico ter Linden bij EO-presentator Andries Knevel die hem vroeg of hij in het bestaan van God geloofde. ,,De populaire dominee antwoordde geschrokken dat hij niet van die vraag hield. Hij wilde niet `verdinglijkend spreken' over God. Zover is het christendom dus inmiddels al afgetakeld, dat de voornaamste theologen en geestelijken niet eens meer van gedachten durven wisselen over het bestaan van God'', aldus Elsevier.

Des temeer wordt van gedachten gewisseld over het bestaan van de minister van Binnenlandse Zaken Bram Peper. De publicaties in met name het Algemeen Dagblad zijn hem niet in de koude kleren gaan zitten maar `ik ga me niet excuseren voor mijn gedrag', zegt hij in VN. Hij maakt zich geen zorgen over zijn politieke toekomst, ergo: ,,Ik ben een man zonder toekomst''. Afgelopen zomer stuurde hij de collega-ministers zijn essay Op zoek naar samenhang en richting. ,,Wat ongekamde gedachten'', schreef hij in het begeleidende briefje. Achteraf logisch dus dat in de ministerraad deze pennenvrucht geen aandacht heeft gekregen. Peper heeft zelf trouwens ook wel wat beters te doen, namelijk er met collega Korthals van Justitie voor zorgen dat het EK-2000 niet hun beider Waterloo wordt.

Niet verbaasd maar ronduit geschokt was Gabriele Koch (een pseudoniem) toen zij op 13 maart 1991 werd gearresteerd en vernam dat haar eertijdse verloofde, op wie ze gek was, voor de Stasi werkte. Hij kreeg haar zover dat zij, werkzaam op de Amerikaanse ambassade, vertrouwelijke documenten doorspeelde, vertelt ze in VN. ,,Ik deed alles om het mijn verloofde naar de zin te maken.'' Ze heeft inmiddels Duitsland verruild voor Nederland: ,,Ik heb geen familie, geen vrienden en geen vriendinnen. Al mijn kennissen hebben zich van mij afgekeerd. Iemand die van landverraad wordt beschuldigd hoeft op geen enkel begrip te rekenen.'' Zo vreemd is dat niet.

    • Anna Visser