Niets bijzonders

Met de Muur viel, in stilte, ook een ander instituut: de CIA. Het alwetend oor van het Westen, waar iedere kuch van de vijand werd geregistreerd, had deze snelle ineenstorting op geen enkele wijze voorzien. Maar gold dat niet voor iedereen?

,,We wisten dat de militaire uitgaven van het Oostblok hun economische krachten ver te boven gingen'', vertelde de Berlijnse `grand old man' Wolf Jobst Siedler. ,,En dat zag je. De Sovjet-Unie werd steeds meer een ontwikkelingsland met waterstofbommen. Begin november '89 verwachtten we het einde van de DDR binnen een paar jaar. Maar niet binnen een paar dagen.''

,,Ik reisde begin '89 naar het Westen'', zei Eckard Winkler uit de voormalige DDR. ,,Voor het eerst zag ik dat iedereen bij de grens vrolijk bleef doorpraten. De mensen lieten zich niet meer intimideren.'' ,,Je zag het systeem verkruimelen'', wist Hans Krijt in Praag. ,,Wij woonden vlakbij de West-Duitse ambassade, het was er die zomer vol gevluchte Oost-Duitsers, overal stonden achtergelaten Trabanten.''

De vroegere Bondspresident Richard von Weizsäcker had over de val van de Muur slechts op één punt getwijfeld: zou hij dat zelf nog meemaken? Hij vertelde hoe hij, op die 10de november, urenlang had rondgelopen. ,,Iedereen straalde van ongeloof. Ten slotte belandde ik op de, toen nog lege, Potsdamer Platz. De mensen vroegen zich af of je die vlakte wel over kon, en ik zei: `Dat wil ik wel eens zien!' Toen ben ik in m'n eentje overgestoken naar de DDR-grenspost. Een Vopo-luitenant herkende mij, salueerde, en sprak: `Mijnheer de president, niets bijzonders te melden!'''

    • Geert Mak