Vlaamse groep in stijlvol klassiek sprookjesballet

Het heeft lang geduurd voor het nu dertig jaar bestaande Koninklijk Ballet van Vlaanderen zich aan de befaamde Petipa-klassiekers De Notenkraker, Het Zwanenmeer en Sleeping Beauty waagde. Pas vorig jaar werd De Notenkraker op het repertoire genomen. Dat is eigenlijk vreemd voor een gezelschap dat altijd heeft beschikt over solisten met de technische virtuositeit die dit soort balletten vraagt. Het grote probleem was waarschijnlijk dat de Vlaamse groep betrekkelijk klein is (nu 50 dansers) en Petipa's avondvullende werken gemaakt werden voor het tsaristische hof. De huidige directeur van het Ballet van Vlaanderen, Robert Denvers, richt zich – zeer terecht – op de kwaliteiten van zijn dansers en daarmee behaalt hij in de nieuwe productie van Sleeping Beauty verdiende eer. Alle solistische rollen worden loepzuiver, ontspannen en trefzeker gedanst en het corps de ballet laat een lichtheid, precisie en gelijkheid zien waar onze eigen Nationale Ballet-dansers nog steeds niet aan toe komen. Aysem Sunal als prinses Aurora is precies wat je van een sprookjesprinses verwacht: jeugdig, charmant, verfijnd in stijl, delicaat in de afwerking van haar passen, muzikaal en moeiteloos iedere technische hindernis nemend. Haar prins, Priit Kripson, is bescheiden, attent, nobel en straalt kracht uit. De productie heeft als grootste voordeel dat de vaart erin wordt gehouden en er flink gesnoeid is in overbodige herhalingen, ingelaste fragmenten en uitgesponnen mime-scènes. Choreografisch is er teruggegrepen naar een mengeling van traditionele versies en dat levert een verrassend weerzien op van bijna verloren gegane passen en combinaties. Aan de minkant staat het feit dat de verhaallijn vaak wel heel summier is aangehouden en sommige personages nauwelijks worden uitgewerkt. De Vlaamse Sleeping Beauty is al met al een innemende, verzorgde voorstelling waarin van voortreffelijke, stijlvolle klassieke dans te genieten valt en van een toneelbeeld is voorzien dat rekening houdt met het vele reizen, maar dat toch wat meer eigentijds raffinement had mogen hebben.

Gezelschap: Koninklijk Ballet van Vlaanderen, Productie: Sleeping Beauty. Gezien: 4/11, Koninklijk Theater Carré, Amsterdam. Nog te zien: 14/11, Rotterdam, 19/4, Arnhem.

    • Ine Rietstap