Creatine

Met creatine meer mans, is de nieuwste slogan van NOC*NSF, de olympische organisatie die sinds kort onder leiding staat van de humorist Hans Blankert. Deze oud-voorzitter van de werkgevers–club VNO-NCW werd vrijdag tot Commandeur in de Orde van de Nederlandse Leeuw benoemd nadat hij het briljante voorstel had gedaan prinsjesdag volgend jaar een week te vervroegen opdat kroonprins en ministers het olympische openingsfeest in Sydney zouden kunnen bijwonen. Dat daarvoor een aanpassing van de grondwet vereist is, mag de pret niet drukken.

Een lezer van de Volkskrant zei er in een ingezonden brief dit van: ,,Ik krijg de indruk dat Blankert de sport in Nederland wil verheffen tot de nieuwe staatsgodsdienst waarvoor alles dient te wijken.'' Zoals vroeger in de DDR waar opzienbarende sportsuccessen de superioriteit van het communisme behoorden uit te dragen. Jonge kinderen werden er gedwongen zich aan experimenten met gevaarlijke, stimulerende middelen te onderwerpen en de rest van de wereld kon zowel op de atletiekbaan als in het zwembad meestal naar de medailles fluiten.

Die tijd is voorbij. Er wordt ogenschijnlijk weer op een redelijk verantwoorde manier aan topsport gedaan. Althans in Nederland waar de leiders van NOC*NSF zich beijveren om een elitekorps naar Sydney af te vaardigen. Er is veel meer geld dan vroeger beschikbaar om de medaillekandidaten optimaal te begeleiden. Zij krijgen bijvoorbeeld gratis creatine, omdat, zegt technisch directeur Joop Alberda, dit spul de prestaties verhoogt zonder de gezondheid te schaden.

Men heeft geen doktersrecept nodig om het middel te bemachtigen. Bij de drogist en de reformzaak kun je het kopen zonder het risico te lopen met rommel naar huis te gaan. Alberda verstrekt het namens NOC*NSF toch liever zelf, ,,want er is heel wat troep op de markt. Atleten die weten dat creatine de spieren versterkt en het herstel bevordert, zijn wellicht geneigd zich inferieure pillen in de maag te laten splitsen. Daar waarschuwen we dus maar voor''.

Evenals EPO is creatine een stof die het lichaam zelf produceert. Jan Loorbach, chef de mission in Sydney, vergelijkt het niet op de dopinglijst voorkomende afbraakproduct van eiwitten met een geconcentreerde biefstuk. Wie dagelijks zo'n twintig gram tot zich neemt, gaat harder lopen, verder springen of sneller zwemmen, beweren de deskundigen. Vooral de Australische topsporters maken er gretig gebruik van en met succes, zoals het rugbyteam onlangs nog heeft laten zien.

Voetballers hebben er ook baat bij. Dankzij het `wondermiddel' herstellen ze vlotter van een zware inspanning zonder op dopinggebruik betrapt te kunnen worden. De Italiaanse clubs doen er dan ook al jaren hun voordeel mee waarbij het niet vreemd is te veronderstellen dat hun medische begeleiding een paar stapjes verder gaat indien het commerciële belang (de Champions League) daar om vraagt. De kans om betrapt te worden is in het voetbal nu eenmaal te verwaarlozen.

Wie om technische redenen bezwaar maakt tegen het gebruik van creatine – het gaat per slot van rekening om een stimulerend middel en een kunstmatige methode om prestaties op te voeren – wordt in de professionele sportwereld meewarig aangekeken. Hij of zij gaat niet met z'n tijd mee of, erger nog, is roomser dan de paus.

NOC*NSF hoopt met behulp van creatine, zeg maar een pragmatische aanpak, z'n doel te bereiken: een rijke medailleoogst in Sydney en een nog rijkere in Athene, vier jaar later. Voor een plaats bij de toptien in het medailleklassement, beweert Alberda, moet de begroting van 30 naar 60 miljoen worden opgevoerd.

Blankert lijkt de aangewezen man om het benodigde geld bij het tot nog toe terughoudende bedrijfsleven weg te halen. Als het hem niet zou lukken, kan hij altijd nog een beroep doen op de overheid. Zou die eigenlijk niet grondwettelijk verplicht kunnen worden de topsport tot belangrijkste levensbehoefte uit te roepen?

    • Ben de Graaf