Het echte nieuws

Onlangs vond in Maastricht een persconferentie plaats in de aanloop naar de Bridge Olympiade die augustus 2000 wordt gehouden in die plaats. Veel spannends viel bij die gelegenheid niet te melden. Dat bridge in het komende millennium officieel wordt opgenomen in de Olympische familie was immers al langer bekend.

Nog vers in het geheugen ligt de opmerking van een IOC lid van verleden jaar. Waarschijnlijk omdat hij het gezeur van de bridgers zat was, meende hij dat op de Winterspelen vast nog wel een plekje over zal zijn in een of andere sporthal om er een kaartje te leggen. Neen, het enige echte nieuws uit Maastricht was slecht: Enri Leufkens houdt er mee op. Pijnlijk voor Nederland omdat de hoeksteen van het vaderlandse bridge, het paar Leufkens-Westra, niet meer zal opereren op de Olympiade. Pijnlijk voor Maastricht omdat Leufkens er is geboren en opgegroeid. Toch komt de stap van de oud-wereldkampioen niet echt als een verrassing. Hij heeft al vaker zijn carrière onderbroken omdat zaken in de voorbereiding niet optimaal waren geregeld. Sinds het in 1993 behaalde wereldkampioenschap zijn de taken jegens het topbridge veel te licht opgevat. De bridgebond kende andere prioriteiten: het binnenhalen van het honderduizendste bondslid bijvoorbeeld. Verwijten als gebrek aan krachtdadig beleid en visie ten aanzien van topsport, werden minzaam terzijde gelegd. Dit jaar verdween ook het laatste restje plezier bij Leufkens toen bleek dat er binnen de selectiegroep bezwaren waren gerezen tegen een mogelijke voorkeursbehandeling van de drukbezette topspeler. In zo'n klimaat heeft Leufkens er verder geen trek meer in. De Meesterklasse viertallencompetitie, die op dit moment zijn beslag heeft, betekent dus de laatste serieuze wedstrijden voor een van de allerbeste spelers die ons land ooit heeft gekend. Tragisch, maar het is niet anders. Als hommage en als afscheid deze twee spellen. Olympiade, Salsommagiore 1992, Nederland-Zweden:

West gever

Allen kw.

Noord

♠ 6 2

♡ B 10 8 3

♦ H 10

♣ B 10 9 8 2

West

♠ H V B 5

♡ A H 9 6 4

♣ A 5 4

Oost

♠ A 9 7 4

♡ 7 5

♦ A V 9 8 5

♦ 3

♣ H 7

Zuid

♠ 10 8 3

♡ V 2

♦ B 7 6 4 2

♣ V 6 3

In een schoppencontract heb je geen onmiddellijke verliezers. Maar zijn er voldoende slagen in klein of misschien wel groot slem? Het ligt voor de hand om de beste bijkleur, harten, hoog te spelen. Als de harten 'rond' (drie-drie) zitten kom je een heel eind. Voor Zweden moest Jim Nielsen vanuit oost 6♠ proberen te maken. Hij nam de klaverenstart met ♣H, sloeg ♡AH en troefde een harten met ♠9, overgetroefd met ♠10. De nagespeelde troef was voor de boer. Nielsen troefde weer een harten met ♠A, sloeg ♣A en troefde de derde klaveren met ♠7. Zuid, Bauke Muller, die op de vierde hartenronde een klaveren had weggegooid, troefde over met ♠8: 6♠ -1. Op de andere tafel volgde Enri Leufkens voor Nederland in hetzelfde contract een beduidend betere speelwijze. Hij kreeg ♣B uit, genomen met de heer en vervolgde meteen met ♣A en klaveren getroefd. Zuid, die hier dus nog drie rondjes klaveren moest meelopen, kon later wel de de harten overtroeven, maar Leufkens had zijn contract. Immers, de vierde harten troefde hij met ♠A, trok de troeven en claimde.

Dan een spel afkomstig uit een parenwedstrijd als oefening voor het WK van 1993:

Zuid gever

Niem. kw.

Noord

♠ A B 10 9 5

♡ A 10

♦ A 8

♣ B 9 5 2

West

♠ 4 3

♡ H V 9 7 3 2

♦ 4

♣ A 10 4 3

Oost

♠ H V 7 6 2

♡ 8 4

♦ 10 9 6 5 2

♣ 6

Zuid

♠ 8

♡ B 6 5

♦ H V B 7 3

♣ H V 8 7

Zuid, Jan Westerhof zat in 3SA, nadat hij west, Berry Westra, een keer harten had horen tussenbieden. De start van ♡H was voor het aas, waarna klaver voor de heer volgde, goed gedoken door Westra. De volgende klaver was voor de boer, waarop oost, Enri Leufkens, een schoppen afgooide. Westerhof speelde ♡10 om zijn negende slag te ontwikkelen met ♡B. Op dit punt aangeland had Westra goed in de gaten dat zijn partner in het eindspel wel eens in de problemen kon komen. Hij nam met ♡V, speelde heel terecht geen harten meer door maar schoppen om Leufkens te ontlasten van een mogelijke placing in die kleur. Westerhof liet ♠B bijspelen, Leufkens nam met de vrouw en speelde ♦10 na voor het aas. Op deze slag bekende Westerhof in zijn hand met de 3. Westerhof speelde nog twee hoge ruiten waarop oost bekende met de 5 en de 2. Nu speelde zuid ♡B (noord gooide een klaveren en oost gooide een schoppen weg) en ♦B, waarna hij met ♦7 oost aan slag wilde brengen, zodat deze in de schoppenvork mocht spelen. Leufkens verijdelde dit plan door onder de boer ♦9 te gooien, zodat zuid de laatste twee klavers aan west moest laten. Zo hield het goede tegenspel van Leufkens-Westra de leider af van de in een parenwedstrijd zo kostbare overslag. Als Westerhof daarentegen ♦3 had bewaard in plaats van ♦7, dan had oost op zijn hoede moeten zijn: door tot het eind zorgvuldig ♦2 vast te houden, zou Leufkens kunnen vermijden in ruiten aan slag gebracht te worden.

    • Jan van Cleeff