Grou

Het plaatsje Omagh is net Grou: een zelfde postkantoor, een Boats Pharmacy en een Shoppers Rest. Voor aan de winkelstraat is een `Redevelopment project' gaande, links en rechts zijn bouwputten. Een van de huizen ernaast is zwart geblakerd. In een perkje liggen drie bosjes bloemen, het papier van de bloemist er nog omheen.

De bom die hier vorig jaar op de drukke zaterdagmiddag van 28 augustus afging kostte de levens van Breda Devine, peuter, Oran Doherty, een schooljongen van 8, Jolene Marlow, 17, en nog 26 anderen. De Real IRA, een radicale afsplitsing, wilde het vredesproces blokkeren. Opvallend genoeg was het tegendeel het resultaat: heel Ierland verenigde zich in afkeer.

Het was de zwaarste aanslag van de hele oorlog: twee huizenblokken werden opgeblazen. Er was een bomwaarschuwing gegeven, maar voor het postkantoor, zodat veel mensen juist samendromden op de plek waar de bom ontplofte. De straat was vol ouders met kinderen, omdat er schooluniformen gekocht moesten worden. ,,Ik zag mensen met uitpuilende buikwonden'', vertelde een politieman. ,,We gebruikten de Pampers van de Boats Pharmacy om de boel te stelpen.'' Anderen vertelden over het water, dat rondspoot omdat de leidingen geknapt waren. ,,Er lagen doden, en het water golfde over hen heen. En overal was bloed, op de weg, op het trottoir, politiemensen zaten onder het bloed.''

Breda Devine, 20 maanden, werd in een wit kistje begraven, gedragen door haar vader. Haar moeder was voor tweederde verbrand en wist van niets. Ze was gevraagd als bruidsmeisje, ze waren in de stad om schoentjes te kopen.

    • Geert Mak