Jongleren met steentjes

Op hun motor met zijspan reizen Rob en Dafne de Jong de wereld rond. In de zijspanbak nemen ze honderden kindertekeningen uit Nederland en 31 andere landen mee, waaronder die van lezers van de Kinderpagina. Aan de hand van die tekeningen vertellen ze kinderen over hun reis en Nederland. Op de Kinderpagina doen ze regelmatig verslag van hun reis, deze keer uit Ethiopië, een arm land in het oosten van Afrika.

We sturen ons zijspan in Ethiopië over de grote weg die eens geasfalteerd was. De weg is ongeveer zo breed als een dijk in Nederland en we moeten goed uitkijken, want je moet om de gaten in de weg heensturen of er langzaam doorheen rijden en omdat iedereen dat zo doet is het een flinke chaos in het verkeer.

We zijn onderweg naar Addis Ababba, de hoofdstad, waar we op zoek gaan naar een groep speciale kinderen. Speciaal? Jawel, want deze kinderen zijn jongleurs, acrobaten, koorddansers en evenwichtkunstenaars en vormen tesamen een echt circus: Kindercircus Ethiopië. ,,Ik was 11 toen ik op straat leerde jongleren,'' vertelt Alazar (18) ons, ,,met drie kiezelsteentjes. Het was ontzettend leuk, want na school hadden we niks te doen.''

Circus Ethiopië werd in 1991 net na de burgeroorlog gevormd. Een tijd dat de mensen straatarm waren en in een uitzichtloze situatie leefden. Onder leiding van de Canadees Marc en zijn Ethiopische maatje Aweke, die gymnastiekleraar is, werd er op een grasveldje in de stad getraind. Koprollen, salto's, ratslagen en handstanden. Enkele en dubbele spagaten en dubbelgevouwen meisjes, achterover met het hoofd tussen de benen.

Allerlei verschillende `levende piramides' werden gebouwd. De jongleurs verruilden hun steentjes voor jongleerballen en de muziek kwam uit een draagbare casetterecorder. Hoera, er is circus!

,,Iedereen had het naar zijn zin op straat,''herinnert Hiwote (16) zich, ,,voorbijgangers waren ons publiek en ze vertrokken nooit zonder een applausje". Het kindercircus gaf door hun enthousiasme en energieke voorstellingen op straat de mensen weer zin in het leven, weer kracht om een nieuw bestaan op te bouwen, na de hongersnood en oolrogsellende/

Het circus traint nu niet meer op straat maar in een houten gebouwtje. Van grote circussen in Canada en Frankrijk kregen ze veel materiaal, zoals eenwielige fietsjes, grote ballen om op te staan, knotsen om mee te jongleren en ook circuskleren, die alles nog kleuriger en gezelliger maken. De muziek komt ook niet meer uit een casetterecorder maar wordt door een echte band

gemaakt. De tonen uit de traditionele Ethiopische instrumenten, zoals de eensnarige masingo, die een beetje op een viool lijkt en een krar, een soort gitaar, geven de voorstelling een speciaal sfeertje.

In Addis Ababa is ook een SOS-Kinderdorp, waar wees- en verlaten kinderen wonen. Dit jaar bestaat SOS-Kinderdorpen 50 jaar en dat is natuurlijk reden voor een groot feest. We gaan op bezoek in het dorp en komen daar ook weer acrobaten van Kindercircus Ethiopië tegen. Samen zijn ze een echte circusact in elkaar aan het zetten om de verjaardag van SOS extra feestelijk te maken. We waren nog net op tijd in Ethiopië, vertelt Aweke ons, want volgende week vertrekt het circus voor een tournee naar Canada en daarna komen ze ook naar Europa - misschien ook nog naar Nederland.

We kwamen ook kinderen tegen die een balspel speelden dat op hockey leek, met takken als stick. Het heet `genna'. Er is een zanger bij die de spelers aanmoedigt. Het wordt vooral tijdens het Ethiopisch kerstfeest gespeeld, dat zeven dagen na ons kerstfeest gevierd wordt. In Ethiopië hebben ze een andere kalender. Het is er nu 1991: ze moeten nog negen Ethiopische jaren wachten op hun eeuwwisseling.

    • Dafne En Rob de Jong