De erfenis

De scheidend voorzitter van werkgeversvereniging VNO-NCW, Hans Blankert, laat het nodige werk op het bureau van zijn opvolger Jacques Schraven liggen. De onafgemaakte zaken van Blankert vormen een mer à boire voor de komende man. ,,Nederland is nog niet helemaal af'', zegt de gaande voorzitter. Een overzicht van de Blankert-prioriteiten.

De vergroting van de bereikbaarheid. Zonder enige twijfel prioriteit nummer één. ,,We creëren 140.000 banen per jaar erbij. Die mensen moeten toch een plek hebben? Daar moeten ze kunnen komen, daar moeten ze kunnen werken en ze moeten producten kunnen af- of aanvoeren.''

Het wegnemen van het chronische tekort aan bedrijventerreinen, desnoods ten koste van landbouwgrond.

Weg met rekeningrijden – ,,absoluut taboe''.

Betuwelijn moet er komen.

HSL naar het noorden om dat deel van Nederland te ontsluiten en aan te sluiten bij het nieuwe economische hart van Europa dat meer naar het oosten komt te liggen.

Liever light-rail dan meer en bredere wegen. ,,Tenminste, als ik mag kiezen. Je moet een alternatief bieden. Probeer je hier in de Randstad maar eens per openbaar vervoer te verplaatsen. Dramatisch.''

,,In godsnaam alsjeblieft: maak die zeven kilometer A4 af tussen Rotterdam en Den Haag. Het is 27 jaar geleden dat besloten is dat die weg er moest komen en kijk nu eens. Er zijn zelfs tunneltjes gemaakt voor woelmuizen of hoe heten die beesten zodat ze onder de weg door kunnen.''

De arbeidsinkomensquote naar 80 procent. Komend jaar ligt het cijfer voor de werkgevers bijna op 84 procent. ,,De enige maatregel daarvoor is nog meer loonmatiging en nog meer productiviteitsstijging.''

Privacywetsvoorstel: ,,Gewoon: killen.''

Gesubsidieerde arbeid – ,,kunstbanen'', zoals Blankert onder andere de Melkertbanen al acht jaar lang noemt. Dat moeten de doorstroombanen worden zoals ze waren bedoeld. ,,Nu hebben gemeenten er goedkope arbeidskrachten aan, maar dat was niet de bedoeling.''