Even een boekje wegwerken

Onderin het World Trade Center in New York is een reusachtige boekwinkel gevestigd met pal in het midden een lunchroom. Op de tafels liggen, naast de peper- en zoutvaatjes en de ketchupfles, de nieuwste werken van allerhande uitgevers. De hele klandizie zit kookboeken, reisgidsen en romans te beduimelen. Dat is slim bedacht door zowel café-uitbater, eigenaar van de boekhandel als de uitgever.

Een interessant boek nodigt uit tot nóg een consumptie, en het lezen van een heel boek duurt langer dan het nuttigen van, zeg, twee bagels. De lust om met een gekocht exemplaar thuis verder te lezen – daar zal wel aan gerekend zijn – is dan ook snel gewekt.

We moesten aan deze gehaaide formule denken toen een van de toegewijde tipgevers uit Entre Nous' kaartenbak een paar maanden terug het bestaan van eetcafé De Drukkerij in het Zeeuwse Middelburg wereldkundig maakte.

Ook De Drukkerij, aldus de tip, combineert het slijten van eten en drinken met de verkoop van leesvoer. In het pand aan de markt van de Zeeuwse hoofdstad – in 1976 terecht uitgeroepen tot Europese monumentenstad van het jaar – werd tot vorig jaar de Provinciale Zeeuwse Courant, PZC, gedrukt. Vandaar. Het wordt bij binnenkomst meteen duidelijk dat de horeca-poot niet tot de kernactiviteiten behoort.

De Winkel in Woord, Beeld & Geluid, zoals De Drukkerij in een deftig lettertype op een binnenmuur wordt betiteld, bestaat uit een hele serie winkels, die in semi-open opstelling over de parterreverdieping zijn verdeeld. Tweederde van de `stalletjes' vent boeken uit, maar er zijn ook kleine winkels die tijdschriften, kunst, antiek of cd's verkopen. Wat opvalt is dat de architect erin is geslaagd de rommeligheid, die bij zo'n diverse opstelling op de loer ligt, te vermijden. Het duurt even voordat het opvalt, maar alles in het interieur is te koop: ook de kasten, prenten, tot de stoelen aan toe – kleine stoeltjes bij de afdeling kinderboeken, gecapitonneerde zitmonsters bij de biografieën en `klassieken.'

De brasserie is opgebouwd rond een met glas overdekte binnenplaats, waarin een reusachtige houten tafel staat opgesteld met daarop tijdschriften. Aan deze leesvlakte zitten klanten die je in een setting van boeken en drank verwacht: sigaartjes rokende veertigers met een buitenlandse krant en een straf glas Belgisch bier binnen handbereik. Winkelen is leuk, maar wel met een goed glas d'r bij.

Het natte deel van de kaart – Het Boek van Spijs & Drank – is ruim gesorteerd. En dat geldt met name voor het departement buitenlands gedestilleerd. Het eetgedeelte is ook verrassend veel uitgebreider dan mag worden verwacht van een gelegenheid die, met uitzondering van donderdagse koopavond, om zes uur de deuren sluit. Er zijn salades, pasta's en maaltijdsoepen.

De regionale noot is niet overgeslagen. Zo is er Zeeuwse koffie, met het lokale pikketanisje schrobbelaer, witbier `Zeeuwse Witte', Zeeuwse ham en Zeeuws Vlegel Bier. Het is een lichte teleurstelling dat de nimmer falende steekproef in dit opzicht een beetje tegenvalt. De garnalenkroketjes – België is vlakbij – zijn fraai versierd met haricots verts en Japans aandoende dunne reepjes prei. Maar de inhoud bestaat niet uit de verwachte, nee geëiste, Zeeuwse garnalen. In het, overigens smakelijke, binnenste glinstert het hard-oranje van de Noorse variant van de schaaldiertjes.

Toch doet de mêlée van middenstand en horeca té aangenaam aan om met een kritische kanttekening te eindigen. En een gedurfd concept verdient sowieso op voorhand de nodige credits. Deze Drukkerij verdient navolging.

    • Menno Steketee