Janssen schept een brave idylle

Choreografe Conny Janssen gaat in haar nieuwe choreografie Kus van een vis terug naar haar kindertijd. Ze moet een gelukkige jeugd gehad hebben want van de vijf kwartier dans speelt zich ongeveer de helft af op het zonnige strand. Louis Armstrong zingt `What a wonderful world' terwijl de dansers heerlijk rollebollen op enorme strandballen. De meeuwen zijn aanwezig door de fladderende handen van de strandgangers en de geluidsband laat de golven deinen. Een reclame-idylle is compleet en eigenlijk is Janssens choreografie doortrokken van dit soort verleidelijke esthetiek en sfeermakerij.

Als geen ander vlecht ze scènes aaneen die melancholiek, vrolijk, verstild, speels of drukbevolkt zijn. Daarbij is ze inventief en creatief. Een danser op stelten onder een rok met kerstboomverlichting schuifelt weg en wordt opgevolgd door negen synchroon flitsende dansers. En dat nadat eerder twee danseressen bijna onzichtbaar uit de coulissen kwamen zweven.

De oud Djazzex-danseres weet hoe ze met al haar kunde het publiek moet behagen. De ah's zijn niet van de lucht, het lichtontwerp van Reinier Tweebeeke en Tom Verheijen oogt prachtig, er wordt gelachen, de zaal applaudisseert tussendoor en dat de spanning na een uur wat inzakt bij het wat traditionelere mannenduet wordt haar vergeven. Wie `Quando quando' van Pat Boone niet mooi vindt kan wachten op een ingetogen Johann Sebastian Bach.

Janssen balanceert voortdurend op de grens van kunst en kitsch. En dat is lekker zoals de paradijselijke schijnwereld van de reclame dat ook kan zijn. Vertrouwd ook. Maar tegelijkertijd braaf en vol makkelijke emoties. Het ontbreekt Kus van een vis aan een bepaald soort ongemakkelijkheid en tegendraadsheid. Schoonheid is niet altijd mooi.

Voorstelling: Kus van een vis, door Conny Janssen danst. Choreografie: Conny Janssen, muziek: o.a. Ry Cooder, J.S. Bach, Pat Boone. Gezien 2/11 Theater Zuidplein Rotterdam. Tournee. Inl.: (020) 623 37 00.

    • Ingrid van Frankenhuysen