Giganten

Het heeft wel iets, die zenuwenoorlog tussen Bram Peper en het Algemeen Dagblad. Zeker nu Peper zich met een olifant begint te vergelijken, doet het steeds meer denken aan een remake van die legendarische boksmatch tussen twee andere giganten: Mohammed Ali contra George Foreman (Zaïre, 1974).

Peper heeft de rol (sluit uw ogen even) van Ali. Hij reageert zo ontspannen en zelfverzekerd mogelijk op de kolossale dreiging tegenover hem. Hij bagatelliseert: ,,Potsierlijk. Lariekoek.'' Hij ontwijkt: hij kondigt een beslissing over juridische stappen aan, maar stelt die uit tot na een ,,toelichting'' van het AD. Hij sart: de opbrengst van een juridische actie zal naar het dikhuidenverblijf van Blijdorp gaan. Hij dolt: op het Binnenhof draagt hij een stropdas met olifantjes.

De suggestie is, net als destijds bij Ali, duidelijk: ik, Bram Peper, ben in de winning mood, wie doet mij wat? De humor zal nog toenemen, vrees ik. Binnenkort zullen ook de rijmpjes volgen. Ik heet Bram Peper/ Ben een stuk leper/ Sinds ik vrij met Neelie Kroes/ Sla ik mijn vijanden tot moes.

Peper, het moet gezegd, speelt zijn rol met verve. Slechts een enkele keer laat hij zijn dekking iets te veel zakken. Zo vertelt hij nu dat zijn chauffeur niet mee moest naar de theatershow van Youp van 't Hek om hem later thuis te brengen, maar om de hele avond zijn semafoon vast te houden. Krijgen we straks nog te horen dat de chauffeur Pepers vuilniszakken aan de straat moest zetten om een bredere werkervaring op te doen?

Als ik zijn coach was, zou ik hem soms toeschreeuwen: ,,Niet overmoedig worden, Bram!''

Veel intelligenter is zijn laatste, nuancerende manoeuvre: over de uitbundige Rotterdamse bestuurscultuur is te twisten, zegt hij, maar aan zelfverrijking en fraude heeft hij niet gedaan.

Hiermee zijn wij bij zijn tegenstander beland, het formidabele Algemeen Dagblad. Dat heeft in de eerste ronden veel gegeven, misschien wel te veel, misschien wel alles.

Het AD `kopte' vorige week: ,,Dure relatiegeschenken naar Wassenaar'', Privé-betalingen met gemeentelijke creditcards.'' We zijn nu bijna een week verder en hebben in het AD nog steeds geen verdere bijzonderheden gelezen. Ik wil die creditcard-transacties zien: fotokopieën met de nummers, de bedragen, de bestemmingen. Zo moet er ook een foto komen van de schoorsteenmantel van de Pepers in Wassenaar met al die relatiegeschenken. Corruptie, dat weet elke onthullingsjournalist, moet je aanschouwelijk en feitelijk maken, anders loop je vast. Getuigenissen zijn niet voldoende, al was het alleen maar omdat sommige getuigen snel van getuigenis veranderen.

Wat nu? Mijn voorlopige conclusie: het AD is sterker, maar Peper is slimmer. De hoofdredactie van het AD doet er goed aan om bij de sportredactie even te informeren hoe dat gevecht in ZaÏre destijds is afgelopen.

    • Frits Abrahams