Exoot

Het is ijskoud in het Drentse bos, ik wacht met mijn dochtertje op de boswachter. Met een groepje ouders en hun jonge kinderen gaan we onder zijn leiding op ontdekkingstocht.

,,Daar zal je hem hebben'', zeg ik , als een groene Land Rover het parkeerterrein ophobbelt. ,,Maar ik zie geen boswachter'', zegt mijn dochtertje. Ook ik kan geen bestuurder ontdekken in het donkere binnenste van de auto.

Wat onhandig parkeert de Land Rover in een braamstruik en de deur gaat krassend tegen de takken open. De ouders kijken wat bedremmeld toe als de boswachter uitstapt, maar mijn dochter en de andere kinderen zijn helemaal niet verbaasd over de heel erg donkere Pakistaan die verschijnt. ,,Hallo, ik ben de boswachter'', zegt hij met een Drents accent.

Als een Ghurka gaat de man in het groen voorop. Hij laat ons onder een vergrootglas in het rottend hout de wondere wereld van de pissebed en de duizendpoot zien. Even later staat hij stil bij twee bronskleurige bomen. ,,Hier zien we iets leuks'', zo begint hij. ,,We zien hier twee eiken. Deze hier met dit kleine blad is de gewone eik, maar deze hier met dit grote blad is een Amerikaanse eik. Hij is lang geleden als immigrant in onze bossen verschenen, we noemen hem daarom een exoot. Maar eigenlijk is de Amerikaanse eik helemaal ingeburgerd in Nederland, net als veel andere exotische soorten.''

Het ongemak van de keurige Nederlandse ouders hangt voelbaar tussen de bomen, maar mijn dochtertje vraagt verveeld: ,,Gaan we nu weer lieveheersbeestjes zoeken?''

    • Art de Vos