DSK en Europa

HET VERTREK VAN Dominique Strauss-Kahn als minister van Financiën is niet alleen een Franse, maar ook een Europese aangelegenheid. Sinds elf EU-landen op 1 januari van dit jaar hun munten onlosmakelijk aan elkaar hebben gekoppeld in de Economische en Monetaire Unie, vormen de ministers van Financiën van de `eurolanden' de politieke tegenhanger van de onafhankelijke Europese Centrale Bank (ECB). Terwijl de ECB het monetaire beleid voert, bespreken de ministers van Financiën van de `euro-11' het macro-economische beleid van de deelnemende landen. Hierdoor groeit geleidelijk de onderlinge afstemming van het nationale beleid naar de Europese normen van begrotingsdiscipline en economische groei.

In dit gezelschap was DSK, zoals hij in Frankrijk bekendstaat, een zwaargewicht. De Franse socialist is een pragmaticus, politiek eerder bij de nieuwlichters van de `derde weg' te lokaliseren dan bij de gestaalde kaders. Onder Strauss-Kahn heeft de Franse economie een opmerkelijk herstel doorgemaakt met een redelijke economische groei, lage inflatie, een beteugeld begrotingstekort en zelfs, eindelijk, een knikje in de werkloosheidscijfers. Binnen de linkse coalitie van premier Jospin (met socialisten, groenen en communisten) heeft DSK de privatisering van staatsbedrijven versneld en het bedrijfsleven te vriend gehouden.

HIERMEE ONDERSCHEIDT Strauss-Kahn zich van de kortstondige Duitse minister van Financiën Oskar Lafontaine. Deze ideologische doordrammer ruimde na zeven maanden het veld nadat hij met zijn oud-linkse voornemens niet alleen de Duitse ondernemersklasse, maar ook de Europese Centrale Bank en zijn Europese collegaministers van zich had vervreemd. Hij miste ook de charme en kalmte die Strauss-Kahn in die kringen juist gezag gaven.

De `euro-11' zitten intussen wel met een probleem. Hans Eichel, de nieuwe Duitse minister van Financiën, is volledig in beslag genomen door de begrotingsproblemen in eigen land. In Italië is na de benoeming van Ciampi tot president vlak voor de zomer een nieuwe minister van Financiën aangetreden. Frankrijk is – hangende het justitiële onderzoek naar Strauss-Kahn – vertegenwoordigd door een zaakwaarnemer. Een dergelijke roulatie in de politieke stuurhut van euroland is niet dramatisch, en hoort bij de onverwachte wendingen van de parlementaire democratie. Maar het maakt een Franse binnenlandse kwestie evenzeer tot een Nederlandse zaak.