Omgekeerd scheppingsverhaal

Behalve door de bruidegom wordt een bruid begeerd door drie mannen. Alle vier hebben ze gemeen dat zij de bruid op een wonderlijke, zo niet bizarre manier het hof maken. In het wit gekleed troont zij in het midden van het podium bij de muziekvoorstelling Taslit, gemaakt door Hollandia-regisseur Paul Koek. Ze zwijgt, wat moet ze anders? De een richt zich tot haar in gezang dat klinkt als een Marokkaanse rouwklacht; de ander bedient zich vol overgave en bijna lyrisch van een geheimzinnige reeks slaginstrumenten; de toetsenist blijft kil en zakelijk, speelt zeker niet romantisch Yesterday en de fluitist tot slot heeft een ijle herdersschalmei.

Paul Koek is in muzikaal opzicht een inventief theatermaker. Ooit roffelde hij in het stuk Su-Pa muziek te voorschijn uit de ingrediënten voor groentesoep; nu laat hij zich inspireren door een verhaal dat de Berbers aan hun kinderen vertellen. Ene mevrouw luis wil trouwen met de deftige heer vlo. Maar vlo verdrinkt in de huwelijkssoep, en dit lotgeval veroorzaakt, als domino-effect, een oneindige reeks van rampspoed. Tot slot verbergt de zon zichzelf achter de wolken en neemt de zee de aarde in bezit. Alles is weer woest en ledig in dit omgekeerde scheppingsverhaal.

De toneelvoorstelling is met de hakken over de sloot toneel; eerder een muziekuitvoering plus actrice. Onwaarschijnlijk melancholieke klanken weten de musici aan hun geheimzinnige instrumenten te ontlokken. Je hoort de wind van de verlaten Marokkaanse vlakten erin ruisen. Er ontstaat in de theaterzaal een oneindig besef van ruimte, alsof de klanken van over grote afstand naar je toe komen waaien. En die klanken hebben een doel: ze willen bekoorlijk zijn voor de bruid, gespeeld door Sanne van Rijn. Zij weet ruim een uur lang slechts door mimiek en steeds wanhopiger expressie haar zinloze wachten op die vreemde huwelijkskandidaten tot het hart van Taslit te maken. Haar witte bruidsjurk trekt ze weg, hoog over haar benen. Waartoe dient nog dat stralende, feestelijke wit? Tot slot verschijnt achter haar, uit een ingenieus apparaat, steeds meer schuim, als van de zee, en dat neemt langzaam bezit van haar. Ze zal erin verdrinken. Geen eenduidige vertelling, aan anekdotiek heeft Hollandia nooit gedaan. Taslit is een verstilde, tedere uitbeelding van het vergeefse liefdesverlangen, gedragen door klanken die ons vertellen over onthechtheid.

Voorstelling: Taslit door Hollandia. Regie: Paul Koek. Spel: Sanne van Rijn. Zang: Najib Cherradi. Musici: Walter van Hauwe (fluit), Paul Koek (percussie), Ton van der Meer (toetsen). Decor: Leo de Nijs. Tournee t/m 27/11. Inl.: (075) 612 75 55.

    • Kester Freriks