CSN&Y

Het succes van het onuitroeibare gelegenheidstrio Crosby, Stills & Nash staat of valt met de medewerking van Neil Young aan hun platen. Voor de derde keer in dertig jaar is het daar weer van gekomen, hoewel Young al op zijn soloplaat Landing On Water (1986) afrekende met het verleden door middel van de aan David Crosby gerichte vermaning `The wooden ships were just a hippie dream,' voordat Crosby afkickte en een levertransplantatie onderging.

De hippiedroom leeft niettemin ongehinderd voort op Looking Forward, in Crosby's tenenkrommende protestlied Stand and be counted en in de van Bob Dylan geleende melodie van Seen enough, waarin Stephen Stills zelfgenoegzaam refereert aan de `Woodstock Nation' die hij hielp oprichten. Muzikaal is Looking Forward een vermoeide poging om de veelzijdigheid van het debuutalbum Déja Vu (1970) in herinnering te roepen, met dien verstande dat de vier popveteranen door hun immense ego's nog altijd niet in staat zijn om daadwerkelijk samen te werken.

Graham Nash levert het gezapige Heartland, Stills rommelt wat met latin-invloeden en Crosby is een sombere schaduw van het hippievuur dat hij ooit met Almost cut my hair aanwakkerde, toen de Vietnamoorlog woedde en het nog werkelijk verschil maakte als popmuzikanten hun stem lieten horen. Neil Young levert een viertal sfeervolle kampvuurliedjes, die waarschijnlijk beter hadden geklonken als ze niet nodeloos waren opgepoetst met sentimentele samenzang van het collectief. Daarmee heeft Young zijn goede daad voor oude vrienden gedaan, want op grond van de hernieuwde aandacht kunnen CSN&Y weer goudgeld verdienen in het mega-concertcircuit.

Crosby, Stills, Nash & Young: Looking Forward (Reprise 9362 47436-2)

    • Jan Vollaard