Archer wil Londen en eigen straat schoonvegen

Lord Jeffrey Archer, romanschrijver en miljonair, hoopt in mei 2000 namens de Conservatieve partij gekozen te worden als burgemeester van Londen. Met Rudy Giuliani's New York als voorbeeld belooft hij de Britse hoofdstad te reinigen van gespuis, graffiti en zwerfvuil. Maar Archer (59) heeft dezer dagen de handen vol aan de grote schoonmaak thuis, waar nog wat lijken in de kast zitten.

Dit weekeinde heropende het ministerie van Handel het onderzoek naar een aandelentransactie die Archer sinds 1994 achtervolgt. In dat jaar kocht hij voor 250.000 pond (850.000 gulden) een belang in de televisiemaatschappij Anglia, waar zijn vrouw Mary in de directie zat. Het moment bleek goed gekozen. Precies één dag later accepteerde Anglia een overnamebod, waardoor Archer zijn aandelen met 77.000 pond winst kon verkopen.

Toen The Economist dat vorige maand nog eens memoreerde, in een stuk dat Archers kansen als burgemeester woog, reageerde hij door zijn advocaten een furieuze brief te laten schrijven dat hij geen cent had verdiend aan de aandelen, omdat ze `van meet af aan' op naam stonden van een Koerdische zakenpartner. The Economist schreef terug dat er aan die verklaring ,,enkele bezwaren'' kleven. Minister Stephen Byers deelt die kennelijk.

,,Smaad!'', roept Archer; de Labour-regering probeert mij van de weg te rijden om de strijd om het burgemeesterschap in haar voordeel te beslissen. Veel medelijden zal Byers wel niet met Archer hebben, maar zelfs als die zijn kandidatuur zou verspelen, zijn de burgemeestersverkiezingen geen gelopen race. Ten eerste hebben de Tories een degelijke kandidaat achter de hand, Steven Norris, die als oud-minister van Transport Londenaars wellicht meer te bieden heeft dan Archers bezem. Ten tweede oogt de Labour-campagne evenmin blinkend schoon. Zo beschuldigt oud-actrice Glenda Jackson, een van de drie Labour-kandidaten, de partijcentrale van vuile spelletjes. Frank Dobson, de keuze van premier Blair, zou als enige de beschikking hebben gekregen over de lijst met Londense partijleden, waardoor hij 68.000 `persoonlijke brieven' kon versturen met het verzoek vooral op hem te stemmen.

    • Hans Steketee