Hepatitis-B 1

Het bericht over de besmetting van een aantal patiënten met hepatitis-B door een chirurg heeft gelukkig de aandacht voor deze ziekte in Den Haag weer aangewakkerd. Dat dit nodig was, bleek uit een interview met een inspecteur van de volksgezondheid, waarin hij zijn verbijstering uitsprak over de aard en omvang van de besmetting.

Kennelijk had hij nooit een chirurg gevraagd naar het aantal keren dat hij zich met naald of mes in de vingers prikt. Ook was het hem kennelijk ontgaan dat, waar de theologie de vraag hoeveel engelen kunnen dansen op de punt van een naald nog steeds niet heeft opgelost, het in de virologie allang bekend is dat het extreem geringe aantal hepatitis B-virusdeeltjes nodig voor een besmetting moeiteloos op een dergelijk punt past.

Dit was dan ook de reden dat 15 jaar geleden bij het ontstaan van de aids-epidemie chirurgen pleitten voor het testen van patiënten op virusinfecties voor de operatie. Dit voorstel werd echter door de privacylobby afgeschoten. Geadviseerd werd alle patiënten als besmettelijk te behandelen, in principe een goed plan maar in de praktijk om logistieke redenen meestal onuitvoerbaar.

Voor minister Borst valt er best wat te doen. Opname van hepatitis B-vaccinatie in het routine-inentingsprogramma voor zuigelingen en kleuters werd tot nu toe als te duur afgewezen. Vaccinatie van medische studenten wordt uitgevoerd door de universiteiten op hun kosten. Aan de grondslag van het probleem kunnen zij nog het nodige doen.

Interessant wordt het privacydebat. Zal de privacy van een chirurg die zijn patiënten kan besmetten van een lagere orde zijn dan die van een patiënt die zijn chirurg en seksuele partners kan besmetten?

Voor het gelijkelijk testen van beide partijen valt veel te zeggen, overigens zonder de illusie dat hiermee alle gevaren te voorkomen zijn.