Eetstoornissen (2)

De heer Sieders beoordeelt al twintig jaar bijna alles wat op het gebied van eetstoornissen wordt gepubliceerd. Hij beoordeelt — als leek — het wetenschappelijke gehalte van die publicaties. Dat blijkt uit zijn reactie op het interview met prof.dr. Anita Jansen, hoogleraar op het gebied van eetstoornissen in Maastricht.

Zowel wetenschappelijke onderzoekers als beoordelende leken hebben allerlei persoonlijke belangen bij het werk wat zij doen. Bij wetenschappelijk onderzoek mag dat persoonlijk belang echter geen invloed hebben op de inhoudelijke relaties die worden onderzocht. De resultaten van dergelijk onderzoek worden vervolgens professioneel beoordeeld door deskundige collega's, en zijn terug te vinden als publicaties in internationale vaktijdschriften. Volgens Sieders zijn dergelijke bijdragen vanuit de Universiteit van Leiden zowel talrijker, als van hogere wetenschappelijke kwaliteit dan de bijdragen van Anita Jansen. Ik vraag mij af wie of wat hierbij de beoordelende instantie is: het internationaal wetenschappelijke forum of de heer Sieders?

Mijn verzoek aan Sieders is dan ook een naam van een Leidse onderzoeker op het gebied van eetstoornissen te noemen, die even frequent als Anita Jansen controleerbaar heeft laten zien te kunnen voldoen aan de hoge eisen van toonaangevende wetenschappelijke tijdschriften. Amateurs die de wetenschappelijke kwaliteit van publicaties beoordelen hebben geen last van instanties die de kwaliteit van die oordelen bewaken. Sieders schrijft over een conflict uit 1989 tussen mijn vroegere baas Piet Vroon en Anita Jansen. Dat conflict betrof een door Jansen geopperde verklaring voor bulimia nervosa. In die verklaring heeft zij gebruik gemaakt van een fysiologisch mechanisme, ontdekt door de Amerikaanse onderzoekers Fernstrom en Wurtman. Het conflict was het gevolg van een misvatting van Vroon dat de beide onderzoekers met de beschrijving van dat mechanisme ook een verklaring voor bulimia hadden geformuleerd. Dat was absoluut niet het geval en is door iedereen te controleren.

Dat conflict is ook bijgelegd tijdens een gezellig etentje in restaurant De Stoofpot in Utrecht. Daar ben ik bij geweest. Vroon heeft ook nog vaker over Anita Jansen in zijn columns geschreven, uitsluitend in positieve zin. Ook heeft Vroon, op verzoek van Jansen, regelmatig colleges gegeven in Maastricht. Vroon had een zeer hoge dunk van de wetenschappelijke kwaliteiten van Jansen, en heeft er niet aan getwijfeld dat zij eens hoogleraar zou worden. Het is buitengewoon spijtig dat hij dat niet meer heeft kunnen meemaken.