Drank

Verleden week verliep de eerste heat van het ING Bank Topcircuit in het Schiphol Hotel bepaald niet vlekkeloos. Aan de organisatie lag het niet, afgezien dan van de poten van de speeltafels die gemiddeld tien centimeter te hoog bleken te zijn. Neen, dit keer waren het spelers zelf die er een potje van maakten. Sommige topspelers hebben zichzelf niet meer in de hand. Oorzaak? Arbiters, pech, tegenstanders, partners, zichzelf, maar vooral alcohol. Een voormalig lid van de herenselectie begon zelfs met stoelen te smijten na een voor hem onwelgevallige uitspraak van het Appeal Committee. De hoofdarbiter greep in en zette deze bridge-hooligan persoonlijk de zaal uit.

Een andere topspeler beperkte zich zondagmiddag voornamelijk tot het innemen van jenever en het schofferen van tegenstanders. De laatsten zijn al bezig met een brief op poten naar de vakbladen. Halverwege de ochtendzitting viel een ijselijke kreet te horen. De doorgaans beschaafde Ruud von Seida was de lounge in gerend om uiting te geven aan zijn frustraties. Hier was drank niet de boosdoener, maar ordinaire pech; zeker in de ogen van Von Seida, die in 4♠ voor 800 werd opgepakt als `redding' tegen een onmaakbare hartenmanche.

Twee paren die zeker niet van drankmisbruik kunnen worden beticht zijn Anton Maas-Vincent Ramondt en Jan Jansma-Louk Verhees. Broodnuchter besloten zij de heat respectievelijk als eerste en tweede. Daarmee bevestigden deze leden van de Bridgeclub 't Onstein hun vorm uit de Meesterklasse viertallencompetitie. Van beide paren een goed spel:

Anton Maas zat als zuid in 6♡, waartegen west met schoppen uitkwam. Maas nam de vrouw met het aas, sloeg ♡A en constateerde het slechte troefzitsel. De Amstelvener wikkelde het spel hierna voorbeeldig af. Hij incasseerde eerst ♦A, stak over naar ♠10, troefde een ruiten, stak met ♠B over naar ♠A en troefde de derde ruiten. Nu volgde ♣B, ♣A en de derde hoge klaveren. West moest voortroeven met de negen en dummy troefde over met de heer. Op dit moment liet Maas troefacht doorlopen naar de tien van west. In de laatste twee slagen moest deze afkomen van troefboer-vijf in de vrouw-zes vork van zuid. Nog vijf andere leiders brachten het slem op soortgelijke fraaie wijze thuis.

Louk Verhees nam als zuid de niet zo opgelegde maar, naar later bleek, goede beslissing om te passen op het informatiedoublet. Hij kwam uit met ♦8 (derde of vijfde van boven). De leider legde klein en dat deed Jansma ook! Verhees, die zo aan slag bleef, begreep goed wat er nu van hem werd verwacht: een hartenswitch. Het contract ging hierna geheel automatisch twee down (NZ +300). De leider verloor uiteindelijk een harten, een schoppen, twee klaveren en twee ruiten. Slordigheidje van de leider om niet ♦10 bij te spelen in de eerste slag? Misschien. Van een expert als Jansma mag worden verwacht dat hij op de tien de vrouw (en niet het aas) zou hebben bijgespeeld. Met dit discovery play zou hij de positie van ♦H aan de weet zijn gekomen. Daarna zou Jansma ongetwijfeld via het spelen van een kleine ruiten zijn partner aan slag hebben gebracht voor de broodnodige hartenswitch. Anders ontwikkelt de leider de schoppenkleur, waarop zijn hartenverliezers verdwijnen.