Zoete schlagerzanger

De schlagerzanger Rex Gildo, decennia lang de lieveling van het Duitse publiek, is gisteravond in een ziekenhuis in München overleden. Hij was 60 jaar. Zaterdagavond sloot hij zichzelf in het huis van een vriend op in het toilet en sprong van twee-hoog uit het raam. De politie gaat ervan uit dat hij zelfmoord wilde plegen. Toen hij in het ziekenhuis werd opgenomen, stond al vast dat hij te ernstig gewond was om nog te herstellen.

Volgens een globale berekening verkocht Rex Gildo, die in werkelijkheid Ludwig Alexander Hirtreiter heette, meer dan twaalf miljoen platen. Hij wilde acteur worden en speelde enkele kleine toneelrolletjes, maar werd in 1959 – op zijn twintigste – ontdekt door de schlager-producent Kurt Feltz en maakte prompt zijn eerste hits. Feltz verkocht hem als de romantische jongeling, die met zijn zoete stemgeluid, gebruinde gelaatstrekken en keurige omgangsvormen minstens twee generaties betoverde: de ideale schoonzoon voor de moeders en de gedroomde verloofde voor de tienermeisjes van toen.

Zijn repertoire werd aanvankelijk grotendeels ontleend aan Amerikaanse hits; hij zong een Duitse versie van het Pat Boone-succes Speedy Gonzales, de Elvis-hit Devil in disguise werd Liebe kälter als Eis en de smartlap Tell Laura I love her veranderde in Das Ende der Liebe. Bij dit dromerige imago paste ook, dat hij de rol van de gedweeë Freddy speelde in de Duitse oerversie van de musical My fair lady. Zijn grootste verkoopsuccessen boekte hij echter met meezingnummers als Fiesta Mexicana, die in het Duitse vakjargon worden aangeduid als Mitklatschtitel. Met zulke nummers verscheen hij ook jaarlijks op het Schlagerfestival van de TROS.

Tot in de jaren negentig bleef Rex Gildo een ster, maar het kostte hem steeds meer moeite zijn rol als beau te blijven spelen. Met dikke lagen make-up en een in strakke broeken geperst buikje verwerd hij volgens de schlager-expert Thommi Herrwerth tot `een slechte kopie van zichzelf'. De vriend bij wie hij zaterdagavond verbleef, sprak in de Duitse kranten van `een vertwijfeld man'. ,,Waarom kan een popster niet waardig oud worden?'' schreef Herrwerth.