Absurdist Hans Teeuwen is fascinerend

Hans Teeuwen staat, de handen gevouwen, in een warmgeel spotje en bidt tot God om bijstand voor de voorstelling die hij gaat spelen. En door de manier waarop hij zijn scharminkelige gestalte kaarsrecht houdt, en de serieuze toonhoogte van zijn stem, roept hij al meteen een raar soort spanning op. Dit is niet het prototype van de guitige cabaretier, van wie we wel weten dat hij een grapje maakt. Hij is onvoorspelbaar – en hij blijft dat. Bijna twee uur lang sleurt hij de zaal met zich mee, en bijna nooit weten we welke kant hij opgaat.

Twee jaar geleden, na twee programma's die hem tot de cabaretsensatie van de jaren negentig maakten, liet Hans Teeuwen de tournee voor zijn derde programma schrappen. Hij wist het even niet meer, heette het. Pas dit jaar is hij terug met een voorstelling die, om ondoorgrondelijke redenen, de titel Trui draagt. Voorzover hij tot dusver in woorden te vatten was, liet Teeuwen zich kennen als een angry young man, die achter het masker van de schreeuwlelijk een reeks nummers opvoerde waarin verkeerde figuren hun wrede logica tot het uiterste lieten gaan, en zodoende door de mand vielen zonder het zelf te merken. Trui is anders. Afgezien van twee nummers waarin hij werkelijk gevaar uitstraalt, is hij ditmaal vooral een absurdist die zijn hele hebben en houden inzet voor een bombardement van onzin.

Dit is niets minder dan de krachttoer van een driedubbelovergehaalde Toon-Hermans-in-diens-toptijd, die er op los kan fantaseren en met bloedige ernst redeneringen opzet over zijn eigen talent (,,ik ben een raskomiek''), de omvang van Amerika, het moeilijke, maar o zo begeerlijke vak van badmeester, een gevonden fles of de truc om een hoge hoed uit een konijn te toveren. Het lijkt, zo op papier, te flauw voor woorden, maar Teeuwen grijpt zijn publiek vast en laat niet meer los. Langer dan ieder ander zou durven, gaat hij soms ook op iets door, en juist door die herhaling roept hij golven van hilariteit op. Zelfs een praatje met enkele bezoekers – obligater bestaat bijna niet – werd gisteravond een topnummer, en kijk eens hoe mooi dat overgaat in de volgende scène.

Ronduit fascinerend vind ik het, hoe Teeuwen er ook in zijn derde programma in slaagt zelf een oningevuld persoon te blijven. Per nummer kan hij een andere koers kiezen, een ander geloof aanhangen of een andere mening verkondigen. Hij speelt alles, inclusief zichzelf, en toch speelt hij een consequente voorstelling. Toon Hermans was boven alles een charmeur, die de zaal omarmde en er zijn binnenpretjes mee deelde. Hans Teeuwen omarmt de zaal ook, maar kan ieder moment te hard knijpen. Dat maakt hem adembenemend.

Voorstelling: Trui, door Hans Teeuwen. Gezien: 25/10 in de Kleine Komedie, Amsterdam. Tournee t/m 14/6. Inl. (020) 616 40 04.