Lekker met je ouders en broertje naar de camping

,,Mensen blijven hun hele leven lang bij elkaar zonder reden. Maar op toneel mag dat niet'', moppert Manon Nieuweboer in Gras, de nieuwe produktie van theatergroep Het Syndicaat. Toneelschrijvers zijn veroordeeld tot het bedenken van bijvoorbeeld een vastzittende lift, `of een wachtkamer, ook heel populair', of een gezin. Een gezin hoort bij elkaar of het wil of niet, en dat gaat eigenlijk nooit echt over. Gras is een beklemmende komedie, waarin de rollen bij voorbaat vastliggen. Esther Gerritsen, schrijfster van het zeer geestige stuk, wijst daar ook op. `De rolverdeling' wordt aan het begin geroepen en iedereen legt uit wie hij is. In de verleden tijd, zoals kinderen dat doen `En dan was ik..' `En dan zei ik altijd'.

Iedereen is van de partij: de snauwende moeder, de vader die moppen tapt, oude zus die zich niets meer van haar familie aan wenst te trekken, maar dat wel doet, en kleine broer die niet helemaal goed in het hoofd is. Tijdens het stuk, bedoeld voor jongeren van twaalf jaar en ouder, wordt er af en toe op gewezen dat de rol die je in je familie hebt, net zoiets is als een rol die je op het toneel krijgt toegewezen. Een beetje van jezelf, een beetje van een ander. De acteurs brengen deze boodschap gelukkig eerder melig dan zemelig, en het is aan de beoogde doelgroep vast wel besteed. Het enige minpunt is de inside joke die gastactrice Nieuweboer tegen de vaste acteurs van Het Syndicaat maakt: ,,Er gebeurt niet altijd wat ik wil, zoveel is me wel duidelijk geworden ja. Het is jullie groep, niet de mijne.'' Dat voert te ver.

Gras speelt zich af op een camping. De regie van Danielle Wagenaar geeft je het gevoel dat je zelf ook op de camping staat en vanuit je tent een gezin begluurt. De familieleden vallen elkaar in de rede, bauwen elkaar na, bespotten elkaar zoals alleen familieleden dat kunnen. Middenin elkaars of hun eigen zinnen lopen ze weg en verdwijnen uit beeld. Het is een strakke, maar zeer geloofwaardige choreografie. Dit gezin slentert zelden zo maar wat over de camping, maar beent voortdurend van elkaar weg. Het decor geeft een mooie illusie van een zwembad, het licht, de stekende zon, blijft bijna de hele tijd onveranderd.

Er wordt zonder uitzondering uitstekend geacteerd. Een ieder doet hard zijn best iets aan zijn rol te veranderen. Vader (Herman van Baar) wil vertrouwelijk worden met dochter (Liesbeth Peters). Plompverloren begint hij intimiteiten te onthullen: ,,Je moeder en ik hebben geen seks meer Het is zo'n gewriemel bij vrouwen, zo'n kut, ja, dat zeggen jullie toch gewoon.'' Peters spreidt haar ogen wijd open van ontzetting. Zelf wil ze voornamelijk aandacht van haar moeder, die moet zeggen dat haar haar leuk zit, maar alleen naar het achterlijke broertje (Niek van der Horst) kijkt. Maar die heeft er genoeg van de clown te moeten uithangen. De lucht die opstijgt van de barbecues, vlak voor de voeten van het publiek, is bepaald onheilspellend.

Jeugdtheater: Gras, door Het Syndicaat. Tekst: Esther Gerritsen. Regie: Danielle Wagenaar. Spel: Herman van Baar, Niek van der Horst, Manon Nieuweboer, Liesbeth Peters. Vanaf 12 jaar. Tournee t/m 3/12. Inl. (020) 616 87 42.