Van Moorsel stelt teleur op piste in Berlijn

Met een twaalfde plaats bij de wereldkampioenschappen baanwielrennen heeft Leontien van Moorsel zich gisteren bij de individuele achtervolging op het nippertje geplaatst voor de Olympische Spelen, volgend jaar in Sydney.

De vijfvoudige wereldkampioene stelde teleur op de piste in Berlijn. De Nederlandse was aanvankelijk in de veronderstelling dat ze zich niet had gekwalificeerd voor de Spelen. Na enig cijferwerk bleek haar twaalfde plaats net voldoende.

Van Moorsel (29) was na haar zilveren medaille bij de WK in 1998 een van de favorieten op de drie kilometer lange achtervolging. Om haar basissnelheid te vergroten trainde ze de afgelopen maanden tienduizenden kilometers achter de derny van haar schoonvader. Van Moorsel won dit seizoen al vijftig koersen en leek na haar gouden medaille bij het WK tijdrijden in Treviso op tijd in vorm. Twee weken later bleken de benen minder sterk dan verwacht. ,,Natuurlijk heb ik de pest in, maar iedereen heeft nu gezien dat ik ook maar een mens ben'', concludeerde ze na afloop van haar race.

Van Moorsel realiseerde een tijd van 3.40,497. Daarmee was ze op de snelle piste van Berlijn veel langzamer dan tijdens oefenrondjes op de trage baan van Sloten. In haar race tegen de Australische titelverdedigster Lucy Tyler kon ze geen moment in haar ritme komen. ,,Na de eerste doorkomst deed het al pijn. Ik heb elf ronden moeten vechten, maar het draait op de baan vooral om souplesse. En die ontbrak.''

Van Moorsel zocht vanmorgen naar verklaringen voor haar matige tijd. Na het WK tijdrijden in Treviso verkende ze het parcours van de wegwedstrijd in Verona. Ze besloot dit zware traject te mijden en concentreerde zich de afgelopen week op de baankampioeneschappen in Berlijn. ,,Die week is toch niet voldoende geweest. Voor de tijdrit draaide ik vooral de grote molen. Met het oog op Sydney weet ik nu dat ik toch meer op een klein verzet moet trainen.''

Van Moorsel reist in december naar Australië om het olympische parkoers en de olympische baan te verkennen. Ze wil volgend seizoen haar krachten beter verdelen en goede afspraken maken met de bondscoaches Jean-Paul van Poppel (weg) en Peter Pieters (baan).

Om commerciële redenen – haar sponsor Farm Frites wil meer reclame maken in het buitenland – overweegt ze volgend jaar een grote ronde te fietsen: de Tour of de Giro. Ze denkt niet dat deze zware inspanning haar olympische aspiraties in de weg staan. ,,Ik ga daar niet rijden voor de overwinning.''

Van Moorsel beschouwt de teleurstellende prestatie in Berlijn als een goede les voor de Spelen van Sydney. ,,Het kan mij beter nu overkomen dan volgend jaar. Daarom zit ik nu niet in een wak. Blijkbaar kun je niet zo snel omschakelen van de weg naar de baan. Omgekeerd is makkelijker en daarom hoop ik volgend jaar toch aan beide disciplines te kunnen meedoen. In Sydney moeten we eerst de baan op.''

Bij de mannen heeft de Nederlandse achtervolgingsploeg zich eveneens op de valreep gekwalificeerd voor de Spelen. Het kwartet Robert Slippens, Michael van der Wolf, Peter Schep en Jens Mouris eindigde net als Van Moorsel op de twaalfde plaats. Op het sprintonderdeel ging de overwinning naar het team van Frankrijk. Engeland won de zilveren medaille.

Slippens was eerder op de dag het slachtoffer van diefstal. Onbekenden namen in de nacht van woensdag op donderdag zijn wegfiets mee uit het hotel. Hetzelfde overkwam Debby Mansveld.