Bartoli's Vivaldi

Van Vivaldi (1678-1741) weten we eigenlijk nog maar 72 jaar, sinds in 1927 meer dan driehonderd concerten, negen opera's en een hoeveelheid kerkmuziek van de componerende Venetiaanse `rode priester' werden teruggevonden. De instrumentale Vivaldi, in de 18de eeuw een gevierd componist die door J.S. Bach werd bewonderd én geciteerd, is heden ten dage echter alleen écht populair met De vier jaargetijden, destijds uitgegeven in Amsterdam. De vocale Vivaldi is veel minder bekend, maar wie zijn Psalm 126 Nisi Dominus in de vertolking van Teresa Berganza hoorde, voelt zich rijkelijk bevoorrecht.

De operacomponist Vivaldi, die zo'n negentig werken schreef, waarvan een twintigtal de eeuwen heeft overleefd, is nog veel minder bekend. Bij de dertien stukken en aria's daaruit die mezzosopraan Cecilia Bartoli samenbracht op haar Vivaldi Album bevinden zich zes wereldpremières!

Het andere bijzondere aan de Bartoli-selectie is dat die door een zorgvuldige en contrastrijke opbouw een soort solo-Vivaldi-opera vormt. Bartoli is een zangeres die op calassiaanse wijze met haar stem acteert. Uiterst virtuoos en interpretatief superieur, geeft ze uiting aan een breed scala van stemmingen en gevoelens. Hier klinkt achtereenvolgens arcadisch lentegevoel met flierefluitend en kwinkelerend vogelgetierelier, uitdagendheid, baldadigheid, felle stormachtigheid, diepe droefenis, heftige tragiek en trotse triomf. De begeleiding door Il Giardino Armonico is al even gevarieerd en beeldend van klank.

Het verbluffende zwaartepunt van de cd is Gelido in ogni vena uit de opera Farnace, een aangrijpende en bloedstollende, elf minuten durende klacht van een vader over zijn dode zoon, waarin het ijskoude gevoel in de aderen muzikaal wordt geciteerd uit de Winter van De vier jaargetijden.

Hier zijn we thuis: Vivaldissimo!

Cecilia Bartoli: The Vivaldi Album (Decca 466 569-2)

Interview: pagina 26