Wilt u even tekenen?

Bij het passeren van de poort denken we: `Een Frans wijngoed'. Dan doemt een aantal in een cirkelvorm geplaatste zuilen op. Stonehenge aan het Gooimeer? Het in, naar het meer aflopende, terrassen aangelegde parkeerterrein roept weer herinneringen op aan de majestueuze tuinen van Vaux-le-Vicomte. Of komen de grote vazen toch van tuincentrum Het Oosten? Ook het gelede gebouw is niet direct te plaatsen. Afhankelijk van het gezichtspunt lijkt het op een galerijflat met luxe huurwoningen uit de jaren zeventig, een prestigieus kantoorgebouw op een zichtlocatie langs de snelweg of een appartementencomplex in een Spaanse badplaats.

De folder heeft ons nieuwsgierig gemaakt naar het nieuwe Huizense Newport Hotel met een jachthaven, die hier marina heet, en een Health & Spa. Er is een door - wie anders? - Jan des Bouvrie ingericht penthouse dat 1000 gulden per nacht vergt. Huizen is niet voor niets het Saint Tropez aan het Gooimeer. Gelukkig is er ook een eenvoudige De luxe kamer en zo begeven we ons voor slechts 275 gulden, exclusief ontbijt, onder de jetset. Beschroomd stappen we de grote hal binnen. We worden uiterst correct verwelkomd - Wilt u hier even tekenen? - door een jongeman in driedelig en doublebreasted kostuum. Tegen zoveel nouveau chic kan ik niet op met mijn zondagse pak.

In de hal is met succes geprobeerd het wereldrecord bankstellen plaatsen te verbeteren, tot zo ver het oog reikt zien we zitjes. Hier en daar doet een patrijspoortje manmoedig zijn best iets van een maritieme sfeer op te roepen. Het internationaal publiek schatten we in als het middle-management van een uitzendbureau op bijspijkercursus en de account-managers van een Koreaanse kopieerapparatenfabrikant op een bonusreisje.

De route naar de lift leidt door de bibliotheek. Dat doet een beetje afbreuk aan de beoogde sfeer van rust en bezinning, maar bevordert ook het ongedwongen contact tussen de wereld van GSM en het werk van Daphne du Maurier, Terug naar Peyton Place en, heel toepasselijk in deze harbour of hospitality, de Haventrilogie. Zo'n beetje wat oma aan boeken overhad toen ze haar verzorgingsflatje betrok.

De kamer is aantrekkelijk in zeer lichte tinten. Wat fruit en een fles bronwater veraangenamen de aankomst. Er staat een oud ogend kastje en aan de muur hangt een grote foto van bezeewierde scheepsattributen op de oceaanbodem. Op het bed liggen naast een rol nog tweeëneenhalf kussen per persoon. Als balkon fungeert een galerij die langs alle kamers voert. Dat biedt perspectieven voor nachtelijke, kluchtige situaties. Het uitzicht is weids, al doet het Gooimeer wat smalletjes aan bij zoveel allure.

De tijdschriften doen vermoeden welk publiek Hotel Newport wil werven. Speciale belangstelling gaat uit naar geld (Hoe onterf ik mijn kinderen?) en schoonheid (Granen en hop voor grotere borsten!). In een derivaat van Quote blikt vanaf pagina 3 hoofdredacteur Jort Kelder ons liggend, maar als immer goed gekleed, toe.

We hebben wat moeite de toegang tot het restaurant te vinden. Attent schiet een van de serveersters ons te hulp. `Wilt u hier even voor de drankjes tekenen?' Ze weet ook de weg naar het restaurant.

Het viergangenmenu kost 75 gulden. Bij een overnachting van 1000 gulden is dat een bedrag van geen belang. De porties zijn meer afgestemd op Health & Spa bezoekers, dan op zeilers die windkracht vijf op het IJsselmeer hebben getrotseerd. Te prijzen zijn de vers geklopte Hollandaise saus bij de miniatuurfilets van zalm en griet en de smeuïge aardappelsoes bij de, in aantal schamele, plakjes kalfsvlees. Met een wat royaler budget voor de keuken moet er meer van te maken zijn. Op het gebruik van grof zout is in elk geval wat te besparen. De kristallen zien er wel mooi uit, maar leggen een film van zout in de mond die het proeven van andere smaken verhindert. De bediening is attent en hartelijk - Wilt u nog even de rekening tekenen? - als ze zich kunnen losrukken van het computersysteem dat alleen lijkt te werken met het voltallige personeel er omheen.

Voor het slapen proeven we het avondleven rond de marina. Het is stil, heel stil. Je hoort niets, behalve wat vogels en de air-conditioning van het hotel. Ze hoeven zich in Frankrijk voorlopig geen zorgen te maken, het zal nog wel even duren voor Saint Tropez zich als het Huizen aan de Middenlandse Zee afficheert.

Hotel Newport serveert een intercontinentaal ontbijt. Je betaalt er bijna dertig gulden voor, maar met salades, wafels en roerei met zalm is het een imposant geheel. Begrijpelijk dat voor het buffet een juffrouw zwijgzaam de wacht houdt. Alles, ook koffie en thee, moet je onder haar toeziend oog zelf ophalen. Uiteindelijk verschijnt er toch nog iemand aan ons tafeltje. `Wilt u even voor het ontbijt tekenen?' Ze legt twee bonnen neer, voor elk van ons een.