Parijse schandalen bedreigen Chirac

Parijs produceert het ene schandaal na het andere. President Chirac, oud-burgemeester van de Franse hoofdstad, heeft steeds meer redenen zich daarover zorgen te maken.

President Chirac had gehoopt dat de affaire-Tibéri vanzelf over zou gaan. Niets blijkt minder waar. Zijn voormalige rechterhand en nu burgemeester van Parijs is vastbesloten te blijven zitten en kandidaat te zijn voor herverkiezing, hoe pijnlijk het nieuws over hem ook wordt.

De affaire is een veelkoppig monster. De ene keer komt uit dat bij de toewijzing van gemeenteopdrachten of gemeenteappartementen gerommeld is met de procedures. Een volgende keer blijken op de loonlijst van de gemeente tientallen neogaullistische partijwerkers te zijn verstopt. Deze week staat de echtgenote van de burgemeester, Xavière Tibéri, voor de rechtbank wegens ongeoorloofde verrijking. Zij zou een schertsfunctie hebben vervuld bij het département Essonne (even ten zuiden van Parijs).

Tijdens die behandeling voor de rechtbank sloeg een nieuwe politieke bom in. Volgens de ex-bestuursvoorzitter van het regionale bestuurslichaam, Xavier Dugoin, ging het inderdaad om een `emploi fictif'. Mevrouw Tibéri, die niet bekend staat om haar brede intellectuele vorming of nieuwsgierigheid schreef voor Essonne een rapport over `gedecentraliseerde ontwikkelingshulp'.

Het is een studie van 36 pagina's over het verband tussen francofonie en de betrekkingen van de regio met de Derde Wereld. De relevantie van het onderwerp voor een departement met relatief veel immigratie en grote stadsproblemen is al niet evident. De inhoud blijkt bij eerste lezing nog minder van belang. Het gaat in feite om bij elkaar geharkte gemeenplaatsen. Mevrouw Tibéri kreeg er in 1994 70.000 gulden voor, in acht maandelijkse `salaris'-betalingen.

Xavier Dugoin is inmiddels afgezet. Zijn bestuurscultuur is omschreven als frauduleus. Deze week sloeg hij terug door de rechtbank uit te leggen dat zijn methoden onderdeel uitmaakten van het politiek-financiële systeem van Groot-Parijs, de stad waar tot 1995 gedurende achttien jaar Jacques Chirac burgemeester was. Tibéri was zijn loco-burgemeester en de man die de stad dagelijks leidde. Volgens Dugoin was het Tibéri geweest die hem had gevraagd voor zijn vrouw, die hem altijd zo trouw terzijde stond in zijn politieke veldwerk, de schertsopdracht te geven.

Parijs was gisteren te klein om ruimte te bieden aan alle commentaren. Vooral partijgenoten van Tibéri haastten zich om afstand te nemen. Vijf kandidaten voor het voorzitterschap van de Rassemblement pour la République zetten zich schrap om als meest zuivere naar voren te komen. Afzetten, interne partijsancties, alles werd voorgesteld.

De president en zijn staf op het Elysée-paleis zitten met de kwestie zwaar in hun maag. Tibéri weet alles van achttien jaar Parijs-onder-Chirac. De grote aanloop naar het Elysée werd daar ondernomen.

Mevrouw Tibéri houdt intussen haar onschuld vol. Zij voer gisteren voor de rechtbank uit tegen een `politiek proces'. ,,Ik ben Corsicaanse. Wij accepteren niet dat men de man aanvalt via zijn vrouw.'' De onderzoekster verklaarde onder ede dat zij voor haar studie zowel de Larousse als een atlas had geraadpleegd.

Jean Tibéri heeft zich in het Hôtel de Ville verschanst en slaat slechts af en toe van zich af. Verder opent hij nieuwe stukjes fietspad en aait hij schoolkinderen. Door zich prematuur kandidaat te stellen voor het burgemeesterschap van Parijs na 2001 heeft hij iedere geïnteresseerde duidelijk gemaakt dat hij slechts strijdend ten onder gaat. En zeker niet alleen. Jacques Chirac zit op een roodsatijnen tijdbom.