Roken

De erkenning van de tabaksindustrie dat roken schadelijk is voor de gezondheid, komt niet alleen 30 jaar te laat, maar is ook onvolledig, en daarom dus nog steeds slechts een halve erkenning. Alleen langetermijneffecten worden genoemd en er wordt niet gerept over ziekten als beroerten, borst-, blaas-, maag-, en baarmoederkanker, die óók worden bevorderd door het roken. Ook wordt niet gesproken over de ernstige kortetermijneffecten, zoals de onmiddellijke aantasting van het prestatie- en reactievermogen. Dat blijft waarschijnlijk opzettelijk onderbelicht, omdat men weet dat jongeren nauwelijks onder de indruk komen van de langetermijneffecten, maar wel gevoelig zijn voor effecten op korte termijn.

Ook erkent men nog steeds niet de gevolgen van indirecte blootstelling aan tabak (passief roken of mééroken); de schade daarvan aan ongeborenen, kinderen, en de vele niet-rokers (onder wie duizenden cara-patiënten), blijven niet erkend.

Evenmin biedt de industrie excuses aan voor de voortdurende tactiek van misleiding, ontkenning, en fraude, die men de afgelopen 30 jaar heeft bedreven om de eigen commerciële belangen, koste wat kost, te verdedigen, en evenmin richt men een schadefonds op, waaruit slachtoffers tenminste voor een deel schadeloos gesteld kunnen worden.

En het ergste is dat nog steeds niet is besloten een eind te maken aan alle promotie en marketing. Men gaat willens en wetens voort de afzet van dit uitermate schadelijke en verslavende product zo hoog mogelijk te houden, in plaats van te kiezen voor een uitsterfkoers.