Cabaretier Jan Rot in hakkelig betoog

,,Een kleinkunstenaar is bang zich te herhalen'', zegt Jan Rot in zijn nieuwe programma. ,,Een groot kunstenaar heeft maar één thema.'' In drie voorgaande programma's nam hij het publiek autobiografisch in vertrouwen. Toen achtte hij die cyclus voltooid en speelde een gekunsteld toneelstukje met een acteur. En nu is hij toch terug bij de piano, de gitaar, zijn liedjes en zichzelf. ,,Aan de hand van mezelf praat ik over het leven'', verklaart hij ten overvloede.

Meisjes is de schalks bedoelde titel voor een voorstelling die voornamelijk over relaties lijkt te gaan – en over het feit dat Jan Rot niets in zulke blijvende verbintenissen beweert te zien. Naarmate ze voortduren, worden ze naar zijn zeggen minder leuk. ,,Ik ben ook de eerste avond het leukst'', vat hij de onvermijdelijke versuffing samen. Zijn eigen levenshouding legt hij uit aan de hand van een lijstje puntig verwoorde huisregels. Maar hij gaat lang op die stokpaardjes door, te lang vind ik, en daardoor krijgt zijn programma iets hakkeligs en moeizaams – alsof hij bezig is te preken in plaats van op te treden.

Veel van zijn aantrekkingskracht ontleende Rot tot dusver aan de ontwapenende wijze waarop hij zijn eerlijkheid speelde. Ook nu brengt hij nog wel een paar vermakelijke observaties en een handjevol aardige liedjes te berde, maar het pretentieloze is pretentieus geworden. Hij staat, vermomd als conferencier, een betoog te houden. En dat is niet de beste van zijn kunsten.

Voorstelling: Meisjes, door Jan Rot. Regie-adviezen: Pieter Bouwman. Gezien: 18/10 in de Kleine Komedie, Amsterdam. Tournee t/m 31/3. Inl. (020) 6164004.