Big Brother

Wanneer iets zeer negatief in de publiciteit staat, is er altijd wel iemand die het tegen de stroom in wil opnemen voor de aangevallen partij. Zo'n tegenreactie is altijd welkom en daarom neem ik aan dat deze krant het lovende artikel van Marja Roscam Abbing (13 oktober) over Big Brother heeft willen plaatsen.

Het probleem is echter dat de schrijfster van het artikel de pretentie heeft de `weldenkende' NRC-lezer (die volgens haar natuurlijk tegen is) op eigen terrein te kunnen verslaan. Om aanzien te winnen, laat ze zich eerst `schrijfster' (in professionele zin) noemen om vervolgens de gebruikelijke aantijgingen van cultureel snobisme aan ons adres te kunnen spuien, dit keer aan de hand van een verwijzing naar de `Comédie humaine' van Balzac, in de trant van: dat vinden jullie wel mooi, maar als het van Veronica komt, dan opeens niet meer.

De `schrijfster' is, zegt ze, verknocht aan Big Brother vanwege de scènes als: vrouw vouwt haar was als kubussen zo vierkant op en man smeert scheerschuim tot aan zijn ogen. Alleen iemand die al jarenlang niet meer onder de mensen komt en in de klinische wereld van soaps leeft, kan door zoiets banaals opgewonden raken.