WALT DICKERSON

Een vergeten plaat bij een vergeten speelfilm, gespeeld door een vergeten musicus – waarom wordt die weer op de markt gebracht? Winstbejag is wel het laatste waar men Universal van kan verdenken bij de heruitgave van Impressions of A Patch of Blue, nota bene in een luxe verpakking.

Vibrafonist Walt Dickerson (1931) maakte na zijn New-Yorkse debuut in '61 zes lp's met als onbetwist hoogtepunt To my Queen. Daarna zweeg hij ruim tien jaar, welke afwezigheid hij compenseerde door voor het Deense label SteepleChase negen lp's in twee jaar te maken. Vervolgens ging hij opnieuw in retraite.

Wat Impressions of A Patch of Blue, vermoedelijk uit '65, bijzonder maakt is het meespelen van Sun Ra. Zijn piano-solo in Bacon and Eggs is bluesy en `down to earth'. Op klavecimbel daarentegen klinkt hij zoals je dat verwacht van een kosmonaut; `high' in het hoofd en wat `shaky' op de benen. De zeer eigen speelstijl van Dickerson – weinig vibrato, lange, zangerige gebroken lijnen, ritmisch heel gevarieerd – komt het best uit de verf op Selina's Fantasy.

Of Impressions of A Patch of Blue deze keer wel succes heeft (de MGM-uitgave ging destijds linea recta de uitverkoop in) is de vraag. Toen ik Dickerson in '64 zag spelen in een club in Den Haag had hij nauwelijks bekendheid en aan die situatie is weinig veranderd. Niet echt verwonderlijk, want de laatste twintig jaar beperkt hij zich tot solo-spel in de kelder onder zijn huis in Willow Grove, Pennsylvania.

Walt Dickerson: Impressions of A Patch of Blue (Verve 314 559 929). Distr. Universal