De droom wordt werkelijkheid

De atleet Tesfaye Jifar is gehandicapt. Als kind raakte de Ethiopiër blind aan het rechteroog door een trap van een koe bij het melken op de boerderij van zijn familie. Dat grote ongemak weerhield Jifar er niet van gistermiddag in Amsterdam in zijn eerste marathon vlak achter winnaar Fred Kiprop als tweede te eindigen in een toptijd van 2.06,49. Nooit was in de lange historie een debutant sneller.

Niemand minder dan Haile Gebrselassie ving Jifar en zijn landgenoot Tola, die ook als nieuweling vierde werd, na de finish op. 's Werelds beste lange-afstandsloper op de baan was dolenthousiast. Ethiopië heeft een grote traditie op de marathon met olympische titels van de legendarische Abebe Bikila en Mamo Wolde. Maar het was lang geleden dat een Ethiopiër een aansprekende prestatie op deze klassieke afstand had geleverd. Jifar verbeterde met zijn Amsterdamse tijd het elf jaar oude nationale record van Belayneh Densamo, gelopen in 1988 in Rotterdam.

Vedette Gebrselassie bekommerde zich spontaan over de nieuwe held. De kleine wereldkampioen lange-afstand sleepte Jifar letterlijk aan de hand mee en vertaalde tijdens de persconferentie diens weinige woorden tijdens de persconferentie. ,,Ik werd na dertig kilometer een beetje moe'', vertelde Jifar via zijn beroemde tolk. Gebrselassie zelf had met enige jaloezie de snelle wedstrijd in de hoofdstad gevolgd. Hij wil graag in de voetsporen van Bikila en Wolde treden, maar moet daarvoor nog enig geduld opbrengen. In samenspraak met zijn manager Hermens heeft Gebrselassie besloten om zich pas na de Olympische Spelen van Sydney, waar hij de 5.000 en 10.000 meter wil winnen, op de marathon te gaan richten. ,,Maar ik had hier graag meegedaan'', bekende hij in Amsterdam. ,,Het was een emotionele dag.''

Debutant Jifar liep de vijfde tijd ooit op de marathon, de Keniaanse winnaar Kiprop (2.06,47) de vierde. Hij was daarmee slechts 42 seconden langzamer dan het wereldrecord van de Braziliaan De Costa. In totaal kwamen gisteren vier atleten onder de 2.07. Dat is een record voor één wedstrijd. En zo behoorde `Amsterdam' na één zonnige oktoberzondag ineens tot de beste marathons in de wereld. De vreugde bij de organisatoren was groot. ,,We staan er helemaal!'', was de reactie van Hermens. ,,Dit is een droomscenario.''

Het succes kwam onverwachts. Hermens had het geld niet om echte toplopers te contracteren. Wereldkampioen Abel Anton was er wel, maar hij liep voor de lol slechts een halve wedstrijd mee. Het was de bedoeling dat de poging van Greg van Hest om het Nederlands record van Gerard Nijboer te verbeteren centraal zou staan. De Brabander moest zich echter wegens een blessure afmelden. De organisatie sprak daarna niet voor niets van ,,een tussenjaar''. In 2000 zou pas groots moeten worden uitgepakt, omdat het dan de 25ste editie van Amsterdamse marathon is en er weer gebruik kan worden gemaakt van het gerenoveerde Olympisch Stadion.

Hermens had zaterdagnacht slecht geslapen. Hij vreesde matige tijden, die geen goede reclame zouden zijn voor het evenement. Maar het liep anders. De weersomstandigheden bleken gunstig, hoewel op sommige plekken op het parcours de wind flink aanwakkerde. Vanaf het begin vormde zich een grote kopgroep. Daarvan bleven tot vlak voor de finish vier man over. Ze zorgden voor een spannend slot. Met twee Kenianen en twee Ethiopiërs in het groepje had onderlinge rivaliteit misschien voor problemen kunnen zorgen. Die bleven uit, mede omdat afgesproken was dat geen bonussen voor klasseringen zouden worden gegeven, maar alleen voor tijden. Hermens schatte na de snelle wedstrijd dat hij voor ongeveer een half miljoen aan extra premies moet uitbetalen. De organisatie had zich voor dat risico verzekerd bij hoofdsponsor Delta Lloyd. ,,Anders zouden we waarschijnlijk failliet zijn gegaan'', wist Hermens.

Natuurlijk rees de vraag of het wereldrecord van de Braziliaan De Costa (2.06,05) zou zijn verpulverd wanneer gisteren echte wereldtoppers hadden meegedaan. ,,Misschien wel, misschien ook niet'', reageerde Hermens. ,,Met grotere namen zouden ze misschien te snel van start zijn gegaan en bestaat altijd de kans dat ze in elkaar klappen. Het is moeilijk om toptijden te regisseren. Zoiets gebeurt vaak plotseling.''

Hermens had vooral een gelukkige hand gehad met het contracteren van de Ethiopiërs Jifar en Tola. De twee hadden onlangs met een derde en vierde plaats bij het WK halve marathon in Palermo aangetoond in vorm te zijn. Hermens: ,,Maar vaak zie je dat Ethiopiërs na zo'n dertig kilometer in de problemen komen. Dat gebeurde nu niet. Ze trainen tegenwoordig anders en ze hebben vandaag goed gedronken. Dat heb ik ze vanaf de motor voortdurend toegeroepen.''

Een poging van Aiduna Aitnafa om zich voor de Olympische Spelen in Sydney te kwalificeren, mislukte in Amsterdam. De voormalige Ethiopische asielzoeker, die een Nederlands paspoort heeft gekregen, liep lange tijd onder het schema van de limiet (2.11,34), Maar hij moest na ongeveer 38 kilometer door problemen met zijn ham-

string stoppen.