NOBELPRIJZEN WEETNIKSKUNDE VOOR THEE MET EEN KOEKJE

De kunst van het zetten, schenken en drinken van thee valt blijkbaar zeer in de smaak bij de jury van de Ig Nobel-prijzen. De prijzen voor natuurkunde en literatuur werden door de jury toegedacht aan de auteurs van onbelangrijke publicaties die met dit stuk levenskunst te maken hebben. Dit bleek bij de uitreiking, vorige week op de Harvard University in Cambridge, Massachusetts.

De Ig Nobelprijzen, een initiatief van het tijdschrift The Annals of Improbable Research, worden sinds 1991 jaarlijks toegekend aan personen aan wier onderzoeksresultaten een luchtje hangt. Een soort Nobelprijs voor de Weetnikskunde, maar niet helemaal.

Soms is het onderzoek voor de grap uitgevoerd, zoals de memorabele studie naar de invloed van geconsumeerd bier, zure room en knoflook op de eetlust van bloedzuigers (eet nooit zure room, pak knoflook!). Bijzonder cachet krijgen de prijzen door het feit dat zij worden overhandigd door echte Nobelprijswinnaars.

De literatuurprijs gaat naar een werk van het British Standards Institute. Het is de standaard BS-6008 uit 1980 (ISO 3103-1980), waarin in zes pagina's de enig juiste manier wordt beschreven om een kop thee te zetten. William Lipscombe, in 1976 winaar van de Nobelprijs voor scheikunde, bewees tijdens de uitreikingsceremonie waartoe de nauwkeurig volgens voorschrift uitgevoerde extractie leidt.

Niet minder belangwekkend voor de theefanaat was de Ig Nobelprijs voor de natuurkunde. Deze wordt gedeeld door dr. Len Fisher van de University of Bath en de Belg prof.dr. Jean-Marc VandenBroecke, hoogleraar aan de University of East Anglia in Norwich.

Fisher werd onderscheiden voor zijn onderzoek naar de beste manier om een koekje in de thee te soppen. Veel smaakstoffen uit koekjes lossen goed op in kokend water, maar niet in lichaamswarm speeksel. Wie sopt, verrijkt de smaak van thee en koekje. De kunst is echter om het koekje heel te houden. Fisher, wiens werk werd betaald door koekjesfabrikant McVities, ontwikkelde een mathematische formule waaruit blijkt hoe een optimaal resultaat te bereiken is. VandenBroecke is een alles behalve verstrooide professor, want hij berekende de vorm die de tuit van een theepot moet hebben om te voorkomen dat er na het schenken druppels aan blijven hangen.