Virtueel theatermagazine

Waarom ziet Aram Adriaanse af van de regie van Old Times? Hoe zit het met de fusie tussen Theater van het Oosten en De Federatie? En waar spelen de hipste theaterproducties van deze week? Wie deze vragen beantwoord wil hebben, hoeft tegenwoordig niet meer halve nachten door te halen in de theatercafés van de Amsterdamse Nes, maar kan gewoon inloggen op de website van Moose, Nederlands enige virtuele theatermagazine.

Moose werd twee jaar geleden opgericht door vijf jonge theaterwetenschappers uit Amsterdam. De reguliere theaterjournalistiek in kranten en tijdschriften was ze te serieus en te weinig diepgravend. De naam voor het nieuwe initiatief werd ontleend aan de plaats van oprichting, café De Eland op de Elandsgracht.

Terwijl Moose in het begin uitblonk in meligheid – `Kitty Courbois is in het centrum gesignaleerd op een Sparta Met' – is de site ondertussen uitgegroeid tot een serieuze bron van informatie over de theaterwereld. De lay-out is opzettelijk technisch simpel gehouden – geen bewegende beelden of geluidsfiles, de illustraties bestaan uit ingescande polaroids – om de toegang zo laagdrempelig mogelijk te houden.

,,We hebben gaandeweg leren schrijven voor Internet'', vertelt redacteur Vonneke Beeker. ,,Je kunt geen verhaal van een half A4-tje op het net zetten want mensen kijken zo lang niet naar een scherm. Wat wij aanbieden zijn vaak kleine, op zichzelf staande stukjes, die via links tot een groot verhaal te breien zijn.''

Door de enorme hoeveelheid interne links vervult Moose langzamerhand een archieffunctie. Behalve theaternieuws biedt de site ook minirecensies, een theaterstrip, selecties van voorstellingen, een gastenboek voor reacties, steekwoordeninterviews en een column van Vera Liefhebber. De joligheid van het eerste uur is nu gebundeld in rubrieken als `IN/UIT' waarin trends in theaterland worden gesignaleerd. Zo blijken mime, De Bijlmer en daglicht helemaal in en hebben monologen over seks, Jan Decleir en jeugdtheater hun beste tijd wel weer gehad.

Het aantal bezoekers van de site ligt nu rond de 300 per week. Moose hoopt uit te groeien tot een interactief forum voor toneelliefhebbers, theatermakers en studenten. Bezoekers worden aangemoedigd zelf recensies te schrijven, waarin ze hun mening over een bezochte voorstelling kunnen vertalen in geweien (kwaliteit) en blikjes tomatenpuree (slecht).

De afgelopen maanden konden zij bovendien hun stem uitbrengen voor De Gouden Tomaat, de door Moose in het leven geroepen prijs voor de slechtste theaterproductie van het seizoen. De onderscheiding is afgelopen maandag uitgereikt aan Gerardjan Rijnders van Toneelgroep Amsterdam voor zijn voorstelling Dark Lady. Redacteur Miel de Zwart: ,,Het is taboe in de theaterwereld om te zeggen dat je een voorstelling slecht vindt. Maar als je niet weet wat slecht is, hoe weet je dan wat goed is? Misschien is daar een educatieve rol voor ons weggelegd.''

www.moose.nl