CROSSING BORDER OP TV

,,Live muziek op tv is meestal een flauwe afspiegeling van de belevenis van een optreden'', vindt 2 Meter Sessies-redacteur Leo Blokhuis. Dat komt door de beperkingen van tv: door een matige geluidskwaliteit en een tamelijk klein scherm blijft er van het effect van een lichtshow niet meer over dan een paar kleine lampjes in de hoeken van het beeld. ,,Het doet geen recht aan wat er in zo'n zaal gebeurt. Het overrompelende van een concert is weg.''

2 Meter Sessies is volgens hem toegesneden op het medium tv: liever akoestische sessies dan concerten met veel harde, elektrisch versterkte instrumenten, want die klinken op de kleine luidsprekers van een televisie als een brij van geluid. En omdat van een overweldigende live-show met grote gebaren en visuele effecten op het scherm weinig overblijft, legt 2 Meter Sessies de nadruk op de kracht van de muziek zelf.

Tijdens de sessie van Willy DeVille zit Blokhuis in de geluidswagen buiten de zaal, van waaruit hij de regisseur in de zaal laat weten of een nummer er goed op staat. ,,De eerste versie van Spanish Stroll die DeVille speelde vond ik niet zo goed, dus zei ik dat er technisch iets mis was gegaan, waardoor hij het over moest doen. De tweede keer was een stuk beter.''

Hij is tevreden over de sessie, maar zegt geen groot liefhebber van Willy DeVille te zijn. Wel van de muzikanten die daarna komen, de legendarische zangers/songschrijvers Dan Penn en Spooner Oldham, die zichzelf en elkaar begeleiden op akoestische gitaar en piano. ,,Het was onprofessioneel van mij, maar ik was helemaal van de kaart. Ik ben nog nooit zo geraakt door een sessie als deze. Die liedjes zijn echt parels.''

(Dit is de laatste aflevering van deze serie. Tekst Sietse Meijer, foto Lex van Rossen)