Homo bemint macho

Steven is zestien en als veel tieners heeft hij posters van voetballers op zijn kamer hangen. Maar Steven houdt niet van voetbal. Hij houdt van brede schouders en gespierde dijen en hij is verliefd op de beste atleet van de school. In Get Real, het speelfilmdebuut van de Engelse regisseur Simon Shore, worden onbeschaamd veel conventies gebruikt om Steven en zijn idool John een romance te laten beleven. De regisseur heeft goed gekeken naar de high school comedies van John Hughes. Het Zuid-Engelse Basingstoke waar de film zich afspeelt, kan zo doorgaan voor een Amerikaanse suburb. Op een schoolfeest danst John met postordercatalogus-model Christina en Steven met zijn dikke buurmeisje Linda, de enige die weet dat hij homo is. Over de schouders van hun danspartners heen hebben de jongens alleen oog voor elkaar.

Steven en John krijgen elkaar, en Steven zou het wel van de daken willen schreeuwen, maar macho John is niet bereid zijn imago op te geven.

Eerdere Engelse films over jongeren en homoseksualiteit als Beautiful Thing of My Beautiful Laundrette heeft Stone helaas niet tot voorbeeld genomen. Door zijn voorkeur voor gebaande paden lopen de gevoelens van de personages bepaald niet synchroon met die van de kijker. Een scène als die waarin Steven door de politie thuis wordt gebracht omdat hij is gezien in een slecht bekend staand parkje, deed mij gniffelen. Vader begrijpt niet wat zijn zoon daar deed, moeder staart begrijpend voor zich uit.

Get Real. Regie: Simon Shore. Met: Ben Silverstone, Brad Gorton. In: Amsterdam, Den Haag, Utrecht, Nijmegen en Groningen.