Bladeren

DIE ZEIT

DuPont gaf de vrouwen hun nylonkousen, voorzag de keuken van de Teflonpan, bedacht de lycra die verwerkt wordt in veel kleding, en nam vorige week de beslissing om de petrochemiesector te verruilen voor de life-science-sector, vooral het ontwikkelen van genetisch gemanipuleerde producten. De onderneming experimenteert momenteel met de productie van zogenoemde `bio-zijde', waarbij een bacterie de genen van een spin krijgt.

De onderneming had volgens Die Zeit geen ongunstiger tijdstip kunnen bedenken, omdat de consumenten te hoop lopen tegen GM(Genetic Manipulation)-producten, in Europa, India, en zelfs de Verenigde Staten. Het blad constateert dat ondernemingen als het Zwitserse Novartis en het Amerikaanse Monsanto bij het publiek zodanig in ongenade zijn gevallen dat Monsanto nu door het leven gaat onder de bijnaam `Monsatan'. Het Amerikaanse kantoor van de Deutsche Bank heeft inmiddels de conclusie getrokken dat de acceptatie van GM-producten zo traag verloopt dat er geen winst mee valt te maken.

Ook Novartis kiest eieren voor haar geld en heeft er volgens Die Zeit voor gekozen de biolandbouw te verruilen voor het maken van gezondheidsproducten. Geen wonder, want uit herhaald onderzoek in Duitsland blijkt dat minstens zestig procent van de respondenten bezwaar heeft tegen GM-producten.

Het weekblad Die Zeit is verkrijgbaar in de kiosk.

www.zeit.de

BUSINESSWEEK

Beursanalisten vergelijken de hightech-voedselindustrie al met de eens zo veelbelovende kernenergie-industrie. Hoofdrolspelers als Monsanto en DuPont hopen dat de huidige oorlog tussen de VS enerzijds en Europa en Japan anderzijds over genetisch gemanipuleerd voedsel een boze droom zal blijken te zijn, maar het is zeker dat de handel in dit soort voedsel bezig is te verworden tot voer voor protectionisten. De Franse president, Jacques Chirac, heeft in ieder geval al aangekondigd dat Frankrijk zich zal verzetten tegen de handel in genetisch gemanipuleerde voeding tijdens de komende conferentie van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) in Seattle.

Het gaat om gigantische belangen. BusinessWeek vat de cijfers als volgt samen. De Amerikanen exporteerden vorig jaar voor 46 miljard dollar aan genetisch gemanipuleerde oogsten, waardoor de VS een handelsoverschot hebben van vijf miljard dollar in agrarische goederen. De helft van de Amerikaanse sojabonen en eenderde van de maïsoogst is genetisch gemanipuleerd. Bijna zestig procent van al het bewerkte voedsel in de VS, zoals snoep, saladedressings en chocola bevat al genetisch gemanipuleerde grondstoffen.

De Amerikaanse Food & Drug Administration en de Wereldgezondheidsorganisatie zeggen dat genetisch gemanipuleerde voeding onschadelijk is, maar wetenschappelijke gegevens zijn volgens het blad geen partij voor de publieke opinie van de Europeanen met hun angst voor `Frankensteinvoer'. De fobie voor GM-voeding grijpt nu ook in Japan om zich heen. De brouwers hebben het gebruik van genetisch gemanipuleerd graan al afgezworen. De makers van tofu willen geen gebruik meer maken van de 500.000 ton grotendeels Amerikaanse GM-sojabonen die net geïmporteerd zijn. In een commentaar op het optreden van Greenpeace tegen GM-producten meende Frank Farfone, de president van Dow Chemical, dat ,,de Luddieten de discussie bepalen''.

Tenslotte wijst het blad erop dat het groeiende verzet tegen GM-producten het antiprotectionismebeleid van de regering-Clinton ondermijnt.

Het weekblad BusinessWeek is verkrijgbaar in de kiosk.

www.businessweek.com

THE ECONOMIST

Voor het eerst heeft de organisatie die is opgericht voor de bescherming van de vrije handel, de WTO, toegegeven dat handel schadelijk kan zijn voor het milieu. Zeven jaar geleden nog bracht de voorloper van deze organisatie, GATT, zelfs de gematigde groenen tot razernij door elk verband tussen handel en milieuschade te ontkennen.

De gematigde groenen, schrijft The Economist, zijn niet uit op de vernietiging maar op de hervorming van handel, maar de radicalen zullen zich blijven verzetten tegen elke band tussen de milieubeweging en de WTO. Daar komt bij dat zij gehoor vinden bij een aantal ontwikkelingslanden die vrezen dat de rijke landen milieumaatregelen zullen gebruiken als het zoveelste excuus om een protectionistisch beleid te voeren.

Het onderwerp waarover de partijen het het snelst eens kunnen worden is het opheffen van subsdidies voor bepaalde vormen van landbouw, visserij en mijnbouw die schadelijk zijn voor het milieu. De VS voelen daar veel voor maar de Europese Unie gewoontegetrouw niet, want de Franse boeren, de Spaanse vissers en de Duitse mijnbouwers zijn allemaal verslaafd aan Europese subsidie. Een tweede onderwerp dat zich leent voor snelle overeenstemming is de verplichting om producten die daarvoor in aanmerking te komen te voorzien van een eco-waarmerk. De ontwikkelingslanden zien ook dit idee vooral als een nieuwe mogelijkheid voor de rijke landen om zich af te schermen tegen goedkope producten. En de Amerikanen vrezen dat de Europeanen en de Japanners het eco-keurmerk zullen gebruiken om Amerikaans rundvlees en genetisch gemanipuleerd voedsel te weren.

De groenen en de voorstanders van vrije handel zullen het volgens het blad ook gemakkelijk eens kunnen worden over de eis van de internationale milieu-activisten dat de Wereldhandelsorganisatie doorzichtiger en toegankelijker wordt. De Amerikanen zijn daar grote voorstanders van, maar de Europeanen bewijzen het idee slechts lippendienst.

Ook Mike Moore, de nieuwe baas van de Wereldhandelsorganisatie, is een voorstander van meer openheid maar heeft de groenen er ook al op gewezen dat zijn organisatie wel verantwoording schuldig is aan de lidstaten, in tegenstelling tot de milieubeweging.

Het weekblad The Economist is verkrijgbaar in de kiosk.

www.economist.com