Tori Amos

Tori Amos zou een verzamel-cd van haar live-nummers bij elkaar zoeken, zette zich, geïnspireerd door het eigen werk achter de Bösendorfer en schreef als `bonus' bij de live-cd nog eens elf nieuwe nummers. Maar al is hij in een spontane bui gemaakt, uiteindelijk werd To Venus And Back een plaat die zich moeilijk laat veroveren.

Tori Amos staat bekend om haar kronkelende stem, en die is hier gevat in monotone melodieën. Amos is nu minder barok, en ook minder behaagziek. Ze kronkelt zich niet meer in bochten om in de smaak te vallen; want ook haar stem klatert minder dan voorheen. In een nummer als Lust wèl, daar worden ijselijke piano-klanken en omfloerste bassdrums gedragen door Amos' stemcapriolen. Maar dat is een uitzondering.

Het is verrassend om Amos nu soms sonoor te horen zijn. En ook de langzaam fluctuerende melodieën zijn, hoewel ze meer van de luisteraar eisen, op de momenten dàt ze hun kleine katharsis prijsgeven vervullend genoeg. De als een vlechtwerk in elkaar gestoken instrumentaties zijn nogal zwaar op de hand. Dat is soms jammer. Want dat Amos het allemaal niet zo gewichtig heeft bedoeld blijkt wel uit de songtitel Riot Poof: een letterlijke vertaling van het Nederlandse begrip `relnicht'.

Tori Amos. To Venus And Back (Warner 7567-83242)