Lotgevallen van zanggroep uit Zuid-Afrika als musical

De berichten uit Londen klonken goed. Kat and the Kings oogstte er vorig jaar juichende kritieken en werd zelfs uitgeroepen tot beste musical van het jaar. Inhoudelijk stelde het allemaal niet veel voor, maar de energieke zang en dans maakten de voorstelling tot een hit. Nu de show een tournee van zes weken door Nederland maakt, is dus de vraag of dat ook hier zal gebeuren.

Kat and the Kings, waarin een sjofele schoenpoetser van middelbare leeftijd zichtbare herinneringen ophaalt aan zijn succesvolle zanggroep uit de jaren vijftig, is door de Zuid-Afrikaanse muziektheatermakers David Kramer en Taliep Petersen losjes gebaseerd op ware gebeurtenissen. De echte hoofdpersoon is de nu 57-jarige Salie Daniels, die in Londen ook zelf de hoofdrol speelde. Zijn optreden moet, blijkens de kritieken, hartveroverend zijn geweest. Hier treedt echter een vervanger aan, terwijl ook de andere vijf spelers niet afkomstig zijn uit de Londense versie.

Eenvoudiger kan het haast niet: de schoenpoetser vertelt ons hoe hij in 1957 met drie vrienden in een gemengde volkswijk in Kaapstad een doowop-groep oprichtte – naar het voorbeeld van Amerikaanse hitgroepen als The Coasters, The Drifters en The Inkspots – en vier jongere spelers, af en toe versterkt door één jongedame, zingen de nummers die destijds op het repertoire van deze imaginaire Kat and the Kings stonden. Alle nummers zijn nieuw geschreven, maar wel in de oude stijl. Nogal bleke imitaties zijn het, die soms danig dicht bij de originelen in de buurt komen: bijna Do the hop, bijna Blue Moon, bijna La Bamba, maar steeds net niet.

Wat deze productie echter een extra laagje geeft, is het feit dat Kat and the Kings kleurlingen zijn. Ze mogen nog net in het Tafelberg-hotel optreden, maar een hotel in Durban engageert hen alleen als ze overdag als kruier werken en uitsluitend de achteringang gebruiken. Zodra hun huidskleur bekend is, wil Springbok Radio hun eerste plaat niet meer draaien. Na een paar jaar gaan ze uit elkaar, om uiteenlopende redenen die goeddeels met de apartheid te maken hebben. En hun oude wijk werd ook in werkelijkheid in 1966 blank verklaard.

Dit alles wordt in de voorstelling wel even vermeld, al was het maar terwille van het schamele plotje, maar dan moet er nodig weer een vrolijk potje worden gezongen. De spelers doen dat trouwens gelikt, bedreven, met alle bijbehorende mouvementen en ogenschijnlijk onvermoeibaar; het succes van Kat and the Kings is makkelijk te geloven. Hoe navrant het was dat de Zuid-Afrikaanse segregatie zo'n onschuldig tienergroepje in de wielen reed, dringt echter nauwelijks tot de show door. Het is een kapstok voor een onbezorgd avondje namaak-rock, niet meer en niet minder. Maar voor veel bezoekers is dat ongetwijfeld genoeg.

Voorstelling: Kat and the Kings, musical van David Kramer en Taliep Petersen. Gezien: 30/9 in Luxor, Rotterdam. Nederlandse tournee t/m 7/11. Inl. (020) 7768271.