I can't stop

De zanger was te laat, veel te laat. Hij moest op zondagmiddag optreden in de Bijenkorf in Amsterdam, en hij had gedaan wat de meeste mensen doen als ze op zondagmiddag naar de Bijenkorf gaan: de auto nemen.

Zo ontstond de vreemde situatie dat veel mensen naar de Bijenkorf waren gekomen om René Froger te zien optreden, terwijl René Froger niet kon optreden omdat veel mensen naar de Bijenkorf waren gekomen.

Froger zou zijn nieuwe cd I don't break easy presenteren en signeren. Omstreeks half drie betrad hij het podiumpje in de lichthal op de eerste verdieping. Hij zag er nogal morsig uit. Een te dikke jongen in een zwarte bloes die over zijn zwarte broek bolde. Het haar in zijn nek stond een beetje overeind. ,,Hij komp net uit se bed'', zei een moeder tegen haar twee kinderen.

Op de verdiepingen boven Froger leunden veel mensen nieuwsgierig tegen de balustrades. Er waren fans bij, maar ook gewone kopers die zich nooit eerder in hun leven met het zangfenomeen Froger hadden beziggehouden. Achter Froger stond een grote geluidsinstallatie opgesteld die bediend werd door vijf nerveus bewegende mannen. Froger ging voor de microfoon staan en begon mee te zingen terwijl de installatie het donderende geluid van de cd uitbraakte. De professionele artiest als soundmixer: Hennie Huisman maakt school.

,,I can't stop myself from...'', brulde Froger, maar daarna hoorden we alleen nog maar zijn eigen stem, een ijl geluid in een opeens doodstille hal. De installatie was uitgevallen en de technici schoten toe. ,,Mense, dat ken gebeure'', stelde Froger ons gerust. Achter hem werden in hoog tempo pluggen verwisseld en draden losgeknoopt.

Kon ie weer? Hij kon weer.

,,I can't stop myself from. . .'', zette Froger in, maar opnieuw zakte de geluidssouflé om hem heen reddeloos in elkaar. ,,From loving you'', probeerde Froger nog even, maar het hielp niet. Mijn gedachten gingen naar de tekst van de Bijenkorf-advertentie waarin het bezoek van Froger was aangekondigd: de Bijenkorf zet de toon. ,,Mense, dit ken er nog wel bij'', zei Froger gelaten, ,,maar het lijkt me beter dat ik eerst ga signeren.'' Hij verhuisde naar een bruin bureautje dat geflankeerd werd door twee veiligheidsmensen, gigantische kale negers met gouden ringetjes in het oor die goed pasten bij Frogers blinkende, kolossale polshorloge.

Een halfuurtje later probeerde de populaire zanger het voor de derde keer. We hielden de adem in. Hier stond iets op het spel, dat was duidelijk. Maar gelukkig – daar kwam de geluidsbrij op ons afgegolfd, en voordat we het wisten, waren we weggespoeld tussen de kleertjes van Veno Moda en French Connection.