Geloof, hoop en liefde

Hoewel veel mensen het ontkennen, is het aanbod op televisie een getrouwe afspiegeling van het niveau, de verlangens en de smaak van de Nederlander. Het geklaag over Menno Buch en het stelletje geestelijk gehandicapten in een huis die door weer een ander stel geestelijk gestoorden met meer verstand van geld verdienen worden uitgebuit, is dan ook volkomen misplaatst. Heeft iemand wel eens geteld hoeveel mensen op de tribune zitten bij al die goed geregisseerde prietpraat die vrolijk over de kanalen zwemt? Hoeveel mensen daar vrijwillig aan mee doen? De miljoenen die er plezier aan beleven? Ik denk dat het tijd wordt de afstand tussen wie we hopen dat we zijn en wie we werkelijk zijn iets te verkleinen.

Al het geblaat van recensenten en integere publieke omroepbonzen kan niet verhullen dat we veel minder gevoel voor kwaliteit hebben dan we pretenderen. We kunnen maar niet berusten in de gedachte dat de mensen die wij op tv zien ook werkelijk onze buren, familieleden en vrienden zijn.

De prachtige documentaireserie Lang leve de Victorie onttrekt zich volledig aan het hierboven beschrevene. Toch gebruiken de makers dezelfde mensen waar je je normaliter voor geneert. Wat is hun geheim? Ze houden van de mensen die ze portretteren. Zo simpel is het. Zelfs een fanatieke gebedsgenezer wordt zo aan het woord gelaten, dat ik mijn natuurlijke vooroordelen opzij zet en aandachtig luister. Mijn zieltje wordt niet gewonnen, maar ik heb wel voor het eerst echt serieus nagedacht over dergelijke mensen. En mijn gêne is verdwenen.

Lang leve de Victorie probeert je niet te overtuigen van de visie van de makers, maar geeft je een werkelijke kijk in het leven van de mensen die ze portretteren. Dat doen natuurlijk heel veel programmamakers maar die missen de Liefde voor hun gasten. Hun liefde betreft alleen ego, geld, aanzien en alle andere menselijke trekjes die het maken van een goed programma in de weg staan. Liefde maakt niet blind maar kijkcijfers des te meer. En als de makers niks zien waarom zouden wij dan kijken?

Het thema van de documentaireserie is `Geloof, Hoop en Liefde'. Dat slaat in eerste instantie op de makers, Michiel van Erp en Mas van Putten, zelf. Blijkbaar werkt die liefde zo aanstekelijk, dat ik al na één aflevering niet alleen de hoop, maar ook het rotsvaste geloof heb dat de rest ook zo indrukwekkend is.

Lang leve de Victorie, zaterdag, Ned.3, 23.40-0.25u.