Babyboomers

Van Hans Ree, die ik meestal met aandacht lees, viel me zijn bijdrage over de babyboomers (NRC Handelsblad, 5 oktober) erg tegen. Hadden de VPRO-documentaire en -gids waarop hij reageerde, al vrijwel niets nieuws te melden – het woord cultuur is niet een keer gevallen – nu ook hij nog.

De babyboomers zijn tegenwoordig blijkbaar zo allesoverheersend aanwezig in onze samenleving dat zelfs documentaires en artikelen over hen ongewild toch weer vóór hen zijn, want commerciële producten en dus gebaat bij een groot publiek.

Bij een discussie óver de babyboomers zou het niet moeten gaan over walgelijk babyboomergedrag als dat van Pim Fortuyn, over onzekere pensioengelden of over wel of niet knokken bij het afwisselen van de politieke wacht. Dat zijn namelijk allemaal de typische babyboomerthema's: nostalgie, geld en hopen op een tweede jeugd. Waar het in zo'n discussie wel over zou moeten gaan is dat wat zowel babyboomers als anderen raakt en wat we vandaag de dag vrijwel dagelijks moeten verdragen: de karaktermoord die babyboomers pleegden op onze cultuur door alleen maar op kwantiteit en diversiteit te hameren en daarmee de kwaliteit en de traditie om zeep te helpen.

De vraag of alle babyboomers of alleen babyboomers daaraan schuldig zijn is daarbij duidelijk van ondergeschikt belang.