Roken = Jeugd = Schijt aan

En zo kan het dat ik net een billboard voorbijfietste met daarop de brede rug van een sterke jongen. Een jongen van een jaar of achttien, schat ik. Op die rug, vlak onder zijn nek, een loei van een tatoeage.

Tatoo met Wodan en Odin, op tanks van Hell's Angel-motorfietsachtige krullen, Germaanse of Runentekens, die lekker eng zijn. Twee oorbellen in z'n rechterlel en met een lekkere kortgeschoren kop.

Lelijke achterkant van het prototype van een echte kolerelijer dus.

Of `een echte rotjongen', zoals Gerard Reve het zou zeggen.

Nou, dat spreekt de puber wel aan, zo'n rotjongen.

Keken wij hier naar een aankondiging van een nieuwe film over neonazi's, of keken we naar een zinloze poster in de zinloze campagne tegen zinloos geweld?

Nee beste mensen, u raadt het al, het was de nieuwe poster voor Lucky Strike. `I choose' stond erboven, dat de jeugd nu eindelijk: es een keertje zelluf mag kiezuh! De ideale drie-eenheid was gevonden. Roken=jeugd=schijt aan!

Taboes en oorbellen, imagootje dat de zelfstandige jeugd wel zou aanspreken. Hé, hou je bek ouwe lul.

Roken moet kunnen en laat ze de tering krijgen. De nieuwe James Dean, maar dan anders. James

Dean van nu.

Gewoon voor de zekerheid heb ik Lucky Strike nog even gebeld, of ze er zelf ook zo over dachten.

`Agressief?'

`Verkeerd en op de jeugd gericht?'

`Nou nee, dat was niet de bedoeling in ieder geval. Het is onderdeel van de I choose-campagne.'

`Ja dat begrijp ik ook wel, maar...'

`Nee, dat is zeker niet de bedoeling.'

`Dus hij is fout, die campagne?'

`Nee dat is de associatie die u heeft, maar dat is de onze niet, het is iemand die niet met de kudde meegaat.'

`O, dus ik heb het verkeerd begrepen, daaag...'