Stadsauto geliefd op platteland

Behendig manoeuvreert Diana van der Sar (28) haar tweepersoons autootje tussen twee paaltjes door, ontwijkt een fietsende dame met twee boodschappentassen en omzeilt een stilstaande vrachtwagen. ,,Het is superhandig'', zegt ze. ,,Je hoeft eigenlijk nooit te stoppen. Als de auto's op straat vaststaan, ga ik over het fietspad en als dat er niet is, cross ik over de stoep. Of dat mag? Geen idee!''

Het mag! Haar witte, vierkante autootje is een invalidenvoertuig en daarvoor gelden aparte regels. Diana heeft sinds ruim twee jaar reuma. Aan de buitenkant zie je niets aan haar, maar ze kan slechts kleine stukjes lopen. Zonder haar auto zou ze dochter Renate (6) niet van school kunnen halen. Als er nog iemand meerijdt, past Renate net in het achterbakje. Daarmee zit het wagentje ook meteen goed vol.

De autootjes met een fikse 45 kilometer-sticker op de achterkant bepalen steeds vaker het straatbeeld. Ook validen hebben de geneugten van de alles omzeilende minivoertuigen ontdekt. Het invalidenautootje (1,10 meter breed) heeft sinds enkele jaren concurrentie van de iets lagere en een fractie bredere brommobiel, die overigens niet op het fietspad of het trottoir mag rijden.

Leken scheren het invalidenautootje en de brommobiel over één kam, klaagt P. van Kassel van Microcars, een van de zeven brommobielmerken die in Nederland verkrijgbaar zijn: ,,Jammer, want wij willen juist een beetje van het imago af dat de brommobiel alleen voor invaliden en ouderen is.''

Toch zijn de brommobielen vooral populair onder ouderen, al dan niet slecht ter been. Een rijbewijs is niet nodig, dus bejaarde dames die zich altijd door manlief hebben laten chaufferen, maar na zijn dood niet achter de geraniums willen zitten, kunnen zo instappen. Oudere mannen vinden de overstap van een BMW naar een `koekblik' vaak moeilijk, weet Van Kassel uit ervaring. Maar als er één schaap over de dam is, maakt volgens hem de kersverse brommobielbestuurder zijn omgeving vanzelf enthousiast. Van Kassel: ,,Onze marketingstrategie is erop gericht om in elk dorp een wagen te verkopen. Dan volgt de rest vanzelf.''

Hoewel de brommobielen worden geafficheerd als stadsautootjes, worden ze het meest verkocht op het platteland. ,,Wij hebben veel klanten in Oost-Groningen, waar het openbaar vervoer beroerd is'', zegt Van Kassel. Oorspronkelijk komt het autootje uit Frankrijk, ontworpen voor boeren en tuinders die voor de tractor geen rijbewijs nodig hebben, maar wel droog en warm boodschappen willen doen. Daar zijn de autootjes volledig ingeburgerd.

Hoeveel miniatuurautootjes er rondrijden wordt nergens bijgehouden. Veilig Verkeer Nederland schat dat er enkele duizenden brommobielen en invalidenautootjes rijden. Goedkoop zijn ze niet. Voor een beetje brommobiel of invalidenautootje moet 25.000 gulden worden neergeteld. De brommobielen zijn er in alle kleuren. De invalidenautootjes zijn alleen in wit, grijs en felrood. Diane koos voor wit. ,,Hij wordt wel snel vuil, maar dan rij ik er zo mee de wasstraat in. Dat is ook leuk voor Renate.''