De Van Dale

Bij de nieuwe én de vorige druk van de Grote Van Dale was een kaartje gevoegd waarop onder andere te lezen stond dat dankbaar gebruik zou worden gemaakt van voorstellen van lezers ter aanvulling of verbetering. Omdat ik in de twaalfde druk een aantal fouten en omissies zag op het gebied van het waterstaatsrecht, heb ik de redactie van de Grote Van Dale daar in 1995 op gewezen, een en ander met degelijke bronvermelding, dus controleerbaar. Tot mijn verbazing stonden de fouten er in de dertiende druk nog in, en twee fouten waren nóg fouter gemaakt.

Ik heb gelezen dat de redactie niet was toegekomen aan herziening van juridische trefwoorden en begrippen met betrekking tot de waterbouw (NRC Handelsblad, 27 september: `Grote Van Dale grondig herzien')

Wél was de actualiteit gevolgd. Indien dus niets gebeurd was, had ik dat kunnen begrijpen. Maar een beetje herzien, waarbij fouten niet worden hersteld en extra fouten worden toegevoegd, is moeilijk te begrijpen. En dat een woord als `Rivierenwet' dat door de (bijna) overstromingen van enkele jaren geleden toch actueel mag worden genoemd, er nog steeds niet in staat, is ook opmerkelijk.

Het gaat om enigszins specialistische termen, maar wie wil weten waar het om gaat, vergelijke de volgende trefwoorden in de twaalfde en de dertiende druk. `Ontgronding', bij dit woord wordt in de dertiende druk een nog onjuistere omschrijving gegeven dan in de twaalfde. Het woord `ontgrondingswet' wordt nog steeds verkeerd gespeld (Ontgrondingenwet). Het `zomerbad' is niet `de oppervlakte die bij gewone, dat wil zeggen lage, waterstanden' wordt ingenomen (twaalfde druk), maar wordt bij `gewoon hoog' zomerwater ingenomen (zegt de Rivierenwet), en dus zeker niet bij de laagste waterstand, zoals de dertiende druk beweert.

Men vraagt zich af hoe het voor het overige met de kwaliteit van dit woordenboek is gesteld.