Elektronisch oog

Oud-voetbalscheidsrechter John Blankestein is een fervent voorstander van elektronische waarneming van spelsituaties, om zo de kans op onjuiste en daarmee onrechtvaardige beslissingen te verkleinen (NRC Handelsblad, 25 september), `Hunkering naar elektronisch oog'.

De vraag is of dit – op zichzelf voor de hand liggend streven de aantrekkelijkheid van het voetbal vergroot. Mijns inziens is dit, evenmin als bij voorstellen voor spelregels die moeten leiden tot meer doelpunten, niet het geval.

De aantrekkelijkheid van voetbal is voor een belangrijk deel gelegen in het tergende onrechtvaardigheidsgevoel dat het oproept. Gemiste kansen, blunders, `ten onrechte' verloren wedstrijden, falende scheidsrechters: het hoort er niet alleen allemaal bij, het maakt de sport ook juist onvoorspelbaar en dus aantrekkelijk.

Hoe vaak wordt er niet nu nog gesproken over de (`ten onrechte'!) verloren finale van 1974, meer dan een kwart eeuw geleden, of de gele kaart van scheidsrechter Charles Korver op de `moordaanslag' van Schumacher op Battiston in 1982?

Anders dan bij veel Amerikaanse sporten, waar aan de lopende band wordt gescoord en alles tot op de seconde wordt geregistreerd, is de kracht van voetbal de emotie van de gemiste kans en de arbitrale dwaling.