Bijstandsmoeders 1

Het kabinet heeft besloten om in de Algemene Bijstandswet een arbeidsplicht in te voeren voor alleenstaande ouders met kinderen onder de 5 jaar. Een onzalig idee, waar gelukkig direct al zeer fel tegen geprotesteerd is.

Zelfs de werkgevers uit het Midden en Klein Bedrijf – waar toch sprake is van moeite om aan personeel te komen – noemen het ,,een ongelukkig voorstel waar we niet op zitten te wachten''. In het MKB weten ze immers heel goed dat alleenstaande ouders met jonge kinderen in de uren dat ze niet thuis zijn opvang voor hun kinderen nodig hebben. En die opvang is er niet of werkgevers hebben er geen geld voor over.

Die werkgevers weten ook heel goed dat ze vooral personeel zoeken voor die uren waarop deze ouders onmogelijk kunnen werken: 's morgens tussen 7 en 10 uur en 's middags van 4 tot 8 uur. Of invallen op momenten dat anderen ziek zijn of er ineens een plek is in het werk. Hoe moet je dan zo snel die opvang voor je kinderen regelen? Er is immers geen partner die de zorg voor de kinderen kan overnemen.

Het kabinet beweert dat de maatregel vooral bedoeld is uit bezorgdheid voor deze vrouwen. Het zou niet goed voor hen zijn zo lang uit het arbeidsproces te zijn. Is het dan wel goed voor hen om te werken op tijden die juist de spitsuren in het gezin zijn? Is het zo goed voor hen om tegen hun zin in banen te werk gesteld te worden, met geen enkele mogelijkheid tot carrière of perspectief op een verbetering van het inkomen?

Is het niet veel beter te investeren in het vergroten van kansen en mogelijkheden voor deze groep in plaats van in het opleggen van een arbeidsplicht? Het past ook totaal niet bij een overheid die bezig is zich van allerlei terreinen terug te trekken. Een overheid die beweert dat mensen mondige burgers zijn die heel goed voor zichzelf op kunnen komen. Mijn ervaring is dat juist alleenstaande ouders met kinderen heel goed weten wat de juiste keuze is voor zichzelf en hun kinderen.

Daarbij maken ze een afweging wat in hun situatie het beste is: de zorg combineren met betaald werk, kinderopvang, studie of voorlopig even de prioriteit bij de kinderen leggen. Daarbij leveren ze een geweldige prestatie waar de overheid wel eens wat meer respect voor zou mogen opbrengen. Vrouwen de arbeidsmarkt opjagen past daar in elk geval niet bij.