Televisie-liga

De Champions League steunt en kreunt onder de aanzwellende kritiek. Er is weinig smaak aan, klagen leken en deskundigen. De lange reeks wedstrijden in acht poules spreekt onvoldoende tot de verbeelding en leidt zelfs tot een devaluatie van het voetbal, jammerde FIFA-secretaris-generaal Zen-Ruffinen tijdens een symposium in Monaco.

Ook de vier Duitse clubs die hun deelname vorstelijk beloond zien en die sterk genoeg blijken om tot de beste zestien door te dringen, klagen over het gebrek aan enthousiasme bij hun supporters. ,,De Champions League is een tv-liga geworden'', moppert voorzitter Franz Beckenbauer van Bayern München. ,,Tegen de achtergrond van lege tribunes om miljoenen spelen doet onwezenlijk aan.''

Met een gemiddelde van ruim 33.000 bezoekers per wedstrijd bleef het Europese toerooi in de eerste 48 wedstrijden vijftien procent onder het moyenne van vorig seizoen. Nog even en het toeschouwersgemiddelde van de Duitse Bundesliga (32.800) wordt superieur aan dat van de Champions League.

Het merendeel van de 32 clubs die in het voetbalwalhalla mogen meedraaien, kijkt de kat uit de boom. Men probeert zo economisch en risicoloos mogelijk een redelijk resultaat te behalen en hoeft vaak ook niet tot het uiterste te gaan omdat er genoeg herkansingen zijn. De naar spectaculaire knock-out wedstrijden verlangende tv-kijker komt daardoor bedrogen uit.

Zijn alternatief is het UEFA-Cuptoernooi, waarin het poulesysteem nog onbekend is en over het lot van een club in een uit- en een thuiswedstrijd wordt beslist. Maar dit onderonsje van subtoppers en figuranten krijgt pas in de kwartfinales enige allure. De krakende aanhangwagen van de Champions League is voor de deelnemers ook financieel nauwelijks meer rendabel.

De liefhebbers van een competitie met de beste clubs uit Nederland en België zullen zich wel achter de oren krabben nu ze met de tanende belangstelling voor het internationale cupgebeuren worden geconfronteerd. PSV-voorzitter Van Raaij, een van de vurigste pleitbezorgers van een serie Benelux-ontmoetingen, moet langzamerhand toch wel beseffen op een buitengewoon mank paard te wedden.

PSV dreigt trouwens op het internationale podium traditioneel snel aan de kant te worden geschoven. De eerste drie wedstrijden in de Champions League hebben één punt opgeleverd waardoor een plaats bij de eerste zestien zo goed als verkeken is. Ook Feyenoord staat er na drie remises tamelijk slecht voor. Zelfs een thuiszege op Boavista, de eerstvolgende tegenstander in Rotterdam, biedt weinig soelaas. Er zal dan ook nog van het fysiek ijzersterke Rosenburg gewonnen moeten worden.

Het Europese avontuur van Willem II heeft heel veel weg van de comedy capers. De Tilburgse Calimero heeft het voetbalwiel opnieuw moeten uitvinden door zich steeds weer met leeuwenmoed op de aanval te storten. De aanjager van dit zelfmoordcommando is trainer Adriaanse, die het een uitdaging schijnt te vinden de loper naar het eigen doel uit te leggen. De resultaten zijn er naar: zestien tegentreffers in de laatste drie wedstrijden.

Tegen het toch zo wankelmoedige Ajax bewees Adriaanse gisteren van de door PSV en Spartak Praag uitgedeelde dreunen niets te hebben geleerd. Zijn team ging opnieuw voor de drie punten in plaats van zich enigszins bescheiden op te stellen en een gereserveerde houding aan te nemen. Daarmee speelde de even ambitieuze als naïeve trainer zijn collega Jan Wouters volop in de kaart.

Maar Willem II zit met de gebakken peren. Hoe raakt het nu nog uit het doolhof en kan het de vreselijke ervaringen van de afgelopen weken van zich afschudden? Met dit trauma vergeleken lijken de problemen van PSV en Feyenoord in de Champions League piepklein.