David Bowie

Ook op zijn tweeënvijftigste is David Bowie nog een man van zijn tijd. Zo was hij de eerste muzikant die een gratis single op Internet aanbood om te downloaden. En een van de nummers van zijn nieuwe, drieëntwintigste cd hours.. is ontstaan uit een prijsvraag, waarbij iedereen muzikale suggesties op Bowie's uitgebreide website (www.davidbowie.com) kon plaatsen.

Al is dit bewuste liedje, What's Really Happening, samen met prijswinnaar Alex Grant tot stand gekomen, de suizende gitaarsolo's en strakke sound zijn kenmerkend voor hours.. als geheel. Want anders dan op zijn vorige cd Earthling (1997), waarop hij met eigentijdse jungle-ritmes experimenteerde, keert Bowie nu terug naar de stijl van platen als Heroes en Station to Station.

Al is Bowie's stem nu minder soepel, en daardoor beduidend minder sexy, hij weet zo nu en dan nog precies die geheimzinnig lijzige toon te treffen. En de transparante gitaarrock is een goede omlijsting van Bowie's zang.

Op hours.. staat het slechtste en het beste dat Bowie als muzikant te bieden heeft. Zo is hij sterk in de heldere nummers (If I'm Dreaming My Life, The Pretty Things Are Going To Hell), maar er zijn ook momenten dat hij te veel in een nummer wil doen: te lange intro's, te veel kitsch-geluiden. Dan worden de nummers een egotrip van muzikanten.

David Bowie. hours.. (Virgin cdvdj2900)